Afscheid van een weergaloze trilogie

Vorig jaar heb ik met de nodige plezier Upgrade en Blackout van Lara Reims gelezen. Deze eerste twee delen van een trilogie zijn uniek en overstijgen vele niveaus. Veel lezers riepen dat het Harry Potter in een sf-jasje was. Daar was ik het roerend mee eens, ware het niet dat ik hoofdpersoon Rémi stiekem nóg leuker vond dan de bebrilde literaire held.
Rémi voelt zich net als Harry niet thuis in de wereld en zijn omgeving. Hij wordt gepest en zijn ouders geven hem niet de liefde en warmte waar een kind naar verlangt.
Aan dat alles komt een einde als voor zijn ogen zijn huis ontploft, terwijl zijn familie binnen is, en een vreemde man hem zijn hand reikt.
Hij besluit met deze onbekende mee te gaan en komt terecht in een nieuwe wereld: het Creodroom. Het blijkt een wereld en opleiding te zijn, die zijn tijd ver vooruit is.
Robots, futuristische huisdieren, glenzen; je kunt het wetenschappelijk zo gek niet bedenken of het is daar te vinden.
Maar er dreigt een groot gevaar. Rémi zijn huis is met een reden opgeblazen en een avontuur en zoektocht naar de waarheid gaat van start.

Home is het afsluitende en laatste deel van deze meer dan geweldige trilogie. Met de nodige spanning heb ik ook dit boek verslonden, maar met pijn in mijn hart sloeg ik uiteindelijk de laatste pagina om. Niet omdat het teleurstellend was, integendeel!
Ook dit slot kenmerkt zich door alle talenten van de auteur en is daarom met recht een waardige en prachtige afsluiter van een universum waar ik met veel plezier verbleef.
Zo weet ik dat Lara zich verdiept heeft in alle wetenschappelijke en technologische vooruitgang en ontdekkingen. Deze opgedane kennis vind je niet alleen terug, met haar fantasie heeft zij daar een hele wereld omheen geschapen. Met een beeldende en filmische schrijfstijl, bijzonder levensechte personages en een fantastische setting is een plek en verhaal ontstaan die zijn weerga niet kent. Werkelijk alles klopt en het zou ook nog eens echt kunnen gebeuren. Dat gegeven maakt dat niet alleen het hart van sciencefiction fans harder gaan kloppen, maar dat ook lezers die normaal wat minder ophebben met dit genre zonder problemen meegesleept worden.
Want dat brengt mij meteen op talent twee: naast deze elementen is deze trilogie ook een coming of age. Je volgt Rémi en zijn vrienden door de jaren heen. Van het leven dat zij hadden voor zij bij het Creodroom terechtkwamen en hoe zij zich nu staande houden. Hun ontwikkeling door de jaren heen is een heel verhaal op zich, en zo dermate boeiend omschreven, dat je niets anders kan dan van ze gaan houden. Je leert gaandeweg hoe hun verleden hen gevormd heeft, maar leeft ook mee met de keuzes die zij in het nu maken en die bepalend zijn voor de rest van hun leven.

Home is dus het afsluitende deel, waarin alle antwoorden op de gevormde vragen door de eerste twee delen beantwoord worden. Maar natuurlijk niet voor Rémi en zijn vrienden weer de nodige avonturen meemaken. Want dat brengt mij op talent drie: Lara heeft met deze trilogie bewezen dat zij zonder moeite spanning creëert en haar personages naar situaties manoeuvreert die de nodige moed en doorzettingsvermogen van hen verlangt. Wie is een bondgenoot en wie is een vijand? Niemand lijkt écht de waarheid te spreken, wat een flinke aanslag is op het vertrouwen, maar waardoor je als lezer wel voor de nodige wendingen komt te staan. Niets is wat het lijkt.

Door deze drie talenten samen te voegen, heeft Lara wat mij betreft bewezen tot de top te behoren. Ook al is het afscheid van de personages een pijnlijk proces, ik weet zeker dat zij ons met haar volgende werk weer net zo weet te verrassen en omver weet te blazen.
Rémi is dan ook nu al een begrip op zich en deze trilogie verdient beslist een plek in iedere boekenkast van de liefhebbers van ya, sciencefiction en coming of age.