Lezersrecensie
Weinig spanning, maar interessante morele dilemma's
‘Hoogzomer’ is het vervolg op ‘Winterland’, het eerste zinderende ijskoude deel in de serie over rechercheur Martin Juncker & collega Signe Kristiansen. Hoogzomer gaat verder waar Winterland is geëindigd en speelt zich af in de hete zomer van Denemarken. Winterland draaide om de terroristische aanslag in hartje Kopenhagen, waar veel mensen bij zijn omgekomen. Junckers ex-vrouw Charlotte is journalist en onderzoekt een anonieme tip: de terroristische aanslag van een paar maanden geleden had wellicht voorkomen kunnen worden. Hoe kan dit en wie wisten er vanaf (en deden niks)?
Martin Juncker weigert zich over de zaak uit te laten, en houdt zich aan zijn opgelegde zwijgplicht van bovenaf en kan Charlotte dus niet verder helpen. Hij is ook druk bezig met een moordonderzoek van een doodgeschoten advocaat in het slapende provinciestadje Sandsted, waarheen hij in Winterland was gedegradeerd en gevestigd. Maar zijn ex-politiepartner Signe durft zich ondertussen in Kopenhagen wel in de zaak van de terroristische aanslag te bijten, zeker als blijkt dat een onlangs gevonden onthoofd lichaam verband lijkt te houden met dezelfde aanslag…
Had de verschrikkelijke aanslag van afgelopen winter voorkomen kunnen worden, waarbij 19 mensen en kinderen gedood werden? Dat is de grote vraag die beantwoord gaat worden in dit deel, en is de meest interessante verhaallijn van dit boek. De andere moordzaak van Juncker is eigenlijk niet echt boeiend, en weinig origineel, zelfs een vlak en saai. Wat mij betreft mist daareen originele twist en had het verhaal boeiender gemaakt als dit een betere moordzaak was geweest.
De personages weten wel zeker te boeien, en ook in dit deel wordt er weer uitgebreid aandacht besteed aan de privélevens van de rechercheurs. Juncker wordt na een belangrijke privévondst gedwongen in zijn verleden te duiken, en belandt in een emotionele achtbaan. Ook zijn er een aantal kleinere ‘bijrollen’ die erg interessant zijn, zoals de jongere en leergierige agente en collega van Juncker, Nabiha. Ik hoop dat ze in deel 3 nog een grotere rol gaat spelen. Ook vind ik het personage Charlotte, de journalist, erg leuk om over te lezen. Ze bijt zich oprecht vast in de zaak, en wordt niet neergezet als een typische roddeljournalist die bij alle moorden als eerste te plaatse moet zijn.
Wat ik minder vind aan dit deel en erg mis is de opbouwende spanning. Hoogzomer bouwt heel duidelijk voort op Winterland, achteraf komen er geheimen over de terroristische aanslag boven tafel welke voor een hele hoop opschudding kunnen zorgen. Dit is op zich interessant om over te lezen, maar omdat ‘het spannendste’ al heeft plaatsgevonden in deel 1 vind ik dit toch wel een gemis. De ‘echte’ dreiging mist, en komt naar mijn mening niet echt terug in dit deel, en vond het daarom moeilijk om echt goed in het verhaal te raken. Toch blijft het verhaal wel boeien, mede door de levensechte personages – die struggelen met grote persoonlijke en morele dilemma’s – , de verschillende moordonderzoeken die door elkaar lopen en de uitoefening van macht. Er blijven nog een paar vragen onbeantwoord, dus ik zal zeker een vervolgdeel oppakken en de serie blijven lezen om te zien hoe het Martin & Signe verder vergaat.