Bijzonder & indrukwekkend verhaal over een vergeten en pijnlijk (oorlogs)verleden

Precies een jaar nadat haar man Emil plots zelfmoord pleegde tijdens het lopen van de camino, loopt Lotte dezelfde route als haar overleden man. Emil kwam in 1995 als vluchteling uit Bosnië-Herzegovina, en heeft een heel moeilijke en traumatische jeugd gehad. Maar ondanks dat heeft hij zijn leven opgepakt, is getrouwd en heeft 2 zoons gekregen. Niks wees erop dat hij dood wilde. Daarom besluit Lotte zijn camino te lopen, om erachter te komen wat zijn man tot zijn dood dreef. Al snel ontdekt ze dat Emil niet was wie hij zei dat hij was, en ontdekt ze een gruwelijk geheim dat alles met zijn verleden te maken heeft.

Anya Niewiera heeft een hele eigen en unieke beeldende schrijfstijl: doordat je de camino met Lotte ‘meeloopt’ krijg je een beetje een idee hoe je je zou voelen als je deze (zware!) pelgrimsroute loopt; hoe het daar ruikt en hoe de prachtige omgeving eruit ziet. Door de beschrijvende schrijfstijl in combinatie met soms lange stukken tekst met informatie over de Bosnische oorlog, komt de vaart niet echt in het verhaal. Een vlotlezende thriller is dit dus daarom niet, wel een bijzonder en indrukwekkend verhaal over een vergeten en pijnlijk (oorlogs)verleden. Hier en daar is het verhaal een beetje traag, maar het blijft je boeien omdat er wel steeds nieuwe ontwikkelingen zijn in Lottes zoektocht naar de ware identiteit van Emil en zijn verleden. De spanning is meer sluimerend aanwezig - op de achtergrond -, net zoals het mysterie achter Emil; daarom zou ik dit eerder als spannende roman/mysterie bestempelen dan een thriller.

Het is erg interessant om te lezen over de jeugd van Emil, de oorlog in Bosnië-Herzegovina en de verschrikkelijke oorlogsmisdaden die in die tijd zijn gepleegd. Doordat het lopende verhaal van Lotte wordt afgewisseld met een mysterieuze brief leer je meer over de geschiedenis van Bosnië en wat Emil gevormd heeft in zijn jeugd. Deze stukken vond ik erg aangrijpend. Bij deze ‘geschiedenis’-stukken moet je wel je hoofd erbij houden, want er wordt soms ontzettend veel info over de oorlog en achtergrond van de etnische groeperingen in het verhaal gegooid. Omdat het zoveel info is, is dit niet altijd even goed te volgen.

De Camino is al met al een indrukwekkend, leerzaam, en ook zeker een heftig verhaal over een pijnlijke (oorlogs)geschiedenis, traumaverwerking, een zoektocht naar iemands ware identiteit, gruwelijke geheimen, liefde voor de natuur, familie en de kracht van haat die generatie op generatie wordt doorgegeven. Een verhaal met een sluimerende spanning, die een boel informatie bevat over de Bosnische oorlog en de impact hiervan op de betrokkenen. Als dit onderwerp je interesseert, dan zou ik dit boek zeker aanraden!