Voorbestemd tot het staren in de leegte

Ik bewonder kunstenaars die buiten de lijntjes kleuren, als zwarte zwanen die de andere kant op zwemmen. Michael Kaptein past absoluut in dat rijtje. Volgens zijn website waagt hij zich als schrijver op het snijvlak tussen weird fiction en literatuur. Hij bewondert auteurs die genres overstijgen en probeert met elk verhaal ‘literaire diepgang te bereiken door zijn duistere horrorverhalen te doordrenken met het kafkaëske, of te balanceren tussen Houellebecq en H.P. Lovecraft. Waanzin en nihilisme spelen een grote rol in zijn werk.’

Onlangs las ik zijn prachtige novelle 'De schaduw van de pyramide', helaas alleen verkrijgbaar als e-book. Het verhaal, verteld in dagboekvorm, begint als een avontuurlijke roman waarin Kaptein op indringende wijze een reis door de jungle beschrijft. Je wordt als lezer meegenomen naar een wereld die doet denken aan een Tarzanfilm met Johnny Weissmuller, of aan een avonturenfilm uit de jaren veertig (die tevens invloedrijk was voor films als 'Raiders of the Lost Ark').
Michael Kaptein slaagt er perfect in om deze sfeer vast te leggen. We volgen Gerard Adriaanszoon Cornelissen, een Nederlandse student archeologie, die rond 1900 naar de Amazone reist op zoek naar schatten bewaakt door de inheemse stam Soggotho.

Op driekwart van de novelle neemt het verhaal een onverwachte wending. Kaptein schetst in hoog tempo een rauwe beschrijving van de mensheid en het individu, waardoor ik me steeds afvroeg welke angstaanjagende ontdekking zou volgen. Het verrassende einde, dat de cirkel rond maakt, komt als een schok. Het is een avonturenroman met diepgang, waarbij ik parallellen trok met Joseph Conrads 'Heart of Darkness', niet alleen vanwege de tocht door de jungle, maar ook vanwege de psychologische diepgang.

Kaptein erkent zijn schatplichtigheid aan H.P. Lovecraft en noemt specifieke passages die zijn verhaal hebben beïnvloed. Naast de door Kaptein genoemde verhalen in het nawoord ontdekte ik ook overeenkomsten met Lovecraft's 'De Tempel' dat in een dergelijke dagboekvorm is geschreven.

Een speciale vermelding verdient de prachtige cover, ontworpen door Yvoire Books (Marieke Rooymans) in samenwerking met @genraves. Een cover is je visitekaartje, en deze wekte voldoende nieuwsgierigheid op om het boek te gaan lezen.

Opmerkelijk is dat deze novelle volledig in eigen beheer is geschreven, vormgegeven en uitgegeven, zonder de hulp van een redacteur en zonder een promotiebudget. Chapeau voor deze prestatie!
Het complete plaatje, van het verhaal en de schrijfkunst tot de vormgeving en de zelfuitgave, verdient wat mij betreft een waardering van vijf sterren.