Lezersrecensie
Lezen met een lach en een traan
Debutant Alexander Sascha Oppenberg (1973) is pas 8 jaar oud wanneer hij beweert ooit schrijver te worden. Hij verklaart deze boude uitspraak doordat hij zichzelf ontvankelijk acht voor “informatie van buitenaf”. Hiermee bedoelt hij over de speciale gave te beschikken om bepaalde gebeurtenissen te kunnen voorspellen. Benauwd is een autobiografisch getinte roman. Dezer dagen pijnigt Sascha Oppenberg, zo wordt hij immers genoemd, zijn hersenen tijdens de opmaak van het concept van zijn tweede boek.
In Benauwd maak je als lezer kennis met kantoorbediende Paul van Schaik; deze brave man heeft zijn leven niet langer op het juiste spoor. Wanneer hij zijn dochtertje verliest en tot overmaat van ramp ook nog zijn vrouw van hem ziet weggaan en vervreemden, gaat hij in therapie. Hij kwijnt werkelijk weg door het schuldgevoel aan de dood van zijn kind. Paul droomt ervan auteur te worden; zijn goede vriend en uitgever Ralph helpt hem hierbij een handje. Toch rijst de vraag of Ralph wel die goede vriend is, of dat hij slechte bedoelingen heeft. Het hoofdpersonage strandt uiteindelijk in een wereld vol verderf. Paul begint een relatie met de Macedonische Angela, een katje dat je beter niet zonder handschoenen aanpakt. Is een fatale apotheose in de maak, is de ondergang nabij?
Reeds vanaf het eerste hoofdstuk ontstaat een waas van onderlinge spanningen tijdens een ontmoeting tussen een vader en zijn zoon. Dit is nog maar een begin, je staat nadien als lezer machteloos toe te kijken hoe Paul enerzijds keihard vecht om het juiste spoor terug te vinden en anderzijds kapot gaat door zichzelf verder te verliezen door het gebruik van drugs, drank en bovenal door vrouwen. Hij beseft maar al te goed dat zijn destructief gedrag wel eens zijn einde zou kunnen betekenen. Of je het wil of niet, ergens wekt Paul toch je medelijden. Benauwd gaat over het accepteren van dieptepunten in een mensenleven, zonder jezelf te vernietigen door in te gaan op verleidingen zoals aangename of onaangename vluchtwegen. Humor vlakt deze somberheid mooi af en is soms meer dan welkom. De toon is bij momenten vrij zwaarmoedig en geladen; je verwacht dat de bom elk moment zal barsten. Bijna-doodervaringen versterken dan nog eens dat beklemmende gevoel.
Dit opvallende debuut gaat van start als een beklemmende psychologische roman. Hoofdstuk 20 is het kantelmoment, pas dan explodeert het verhaal. Benauwd heeft geen traditionele opbouw zoals een klassieke thriller; het duurt trouwens ook te lang eer de spanning te snijden is. Spirituele ervaringen zijn evenwel nooit ver weg. Dit debuutverhaal is zeer vlot in de tegenwoordige tijd geschreven; het is lezen met een lach en een traan. De auteur ontroert zijn lezers en zorgt voor een originele verhaallijn, waarbij hij handig gebruiktmaakt van zijn persoonlijke levenservaring. Een belangrijk pluspunt is de grinta, de gedrevenheid waarmee Sascha Oppenberg dit verhaal brengt. Zijn verbetenheid raast op vrijwel elke pagina verder en het verhaal valt nooit stil.
Als psychologische roman zou Benauwd veel beter scoren dan als thriller. Dit boek mocht ongetwijfeld flink wat volumineuzer zijn, vooral om het verhaal beter te stroomlijnen. Benieuwd welke halsbrekende toeren Sascha Oppenberg in zijn volgende boek uithaalt!