Wat een tijdmachine met je doet...

“De kerkuil leek niet genoeg van het spektakel te krijgen, want de typische uilenroep weerklonk nog een keer over het marktplein. Het zwaard van Johan stopte nog twee keer een aanval af en maakte dan een onverwachte zijdelingse beweging. Het drong vlak boven het hielbeen van de soldaat binnen en liet de pees knappen. Het zwaard van de soldaat kletterde tegen de grond. De man schreeuwde het uit van de pijn. Hij viel voorover en omhelsde de hals van zijn paard en zo hobbelden ze ervandoor.” Terug in de tijd, met dank aan een stevige knipoog naar sciencefiction.

Na “Weerklank”, zijn debuut uit 2014, is er sinds kort “De Roofkunstenaar”. Volgens de cover opnieuw een historische thriller van de Vlaamse auteur en selfpubber Bruno Buteneers. Het lijkt wel alsof Buteneers zich intussen reeds goed vertrouwd voelt met dit subgenre. Hij heeft eveneens voor een aangename verrassing gezorgd: samen met boek krijg je ook een CD met aangepaste muziek van Paul Pans (te beluisteren tijdens het lezen), alsook enkele fraaie gesproken tekstfragmenten.

Van het heden terug naar het verleden, en omgekeerd… Het technologiebedrijf Manticore ontwikkelde een tijdmachine; waarmee een team van wetenschappers en studenten zo maar even 12.000 jaar terug in de tijd worden gestuurd. Deze equipe wordt echter uit elkaar geslagen, waarbij er blijkbaar slechts één lid het overleeft. Tot overmaat van ramp kan de overlevende niet terugkeren naar het heden. Het dubieuze Manticore stuurt een tweede missie, dit keer naar het Vlaanderen van1693; het is immers de bedoeling een gestolen en waardevol schilderij op te speuren. De teamleden worden geconfronteerd met rovers, beleven ze vanop de eerste rij een immense heksenvervolging en maken ze kennis met het verschrikkelijke leger van de Franse koning Lodewijk XIV tijdens de slag bij Neerwinden. Zal deze missie met succes worden afgerond; zal iedereen het overleven en veilig weerkeren naar de dag van vandaag?

“De Roofkunstenaar” heeft een behoorlijk complexe plot en een aantal mysterieuze verhaallijnen. Je bent verplicht om tijdens het lezen constant alert te blijven, zeker ook omdat de auteur graag een kat en muis spel speelt met zijn lezers… Tevens telt dit boek een flink aantal personages, zodat je je aanvankelijk afvraagt: wie is nu wie? Met minder karakters zou het boek hoger kunnen scoren, zonder afbreuk te doen aan de inhoud van het verhaal zelf.
Bruno Buteneers weet intussen hoe een spannend verhaal moet schrijven. Hij heeft zich vooraf duidelijk zeer goed geïnformeerd en weet aldus waarover hij schrijft. Zijn schrijfstijl en -taal zijn direct maar aangenaam om te lezen. Zijn humor kan dan soms wel scherp zijn, geslaagd is die zeer zeker.
Bruno Buteneers is op de goede weg om zich een eigen subgenre toe te eigenen; wellicht wordt het wel de historische en/of toekomstgerichte avonturenroman.

Waarom vindt deze talentrijke schrijver geen uitgever die in hem wil investeren en die hem begeleidt richting een ruimer lezerspubliek? Graag 3,5 ster voor “De Roofkunstenaar