Student verliefd op een lieflijk monster

Gekozen worden tot Boek van de Maand in De wereld draait door is een even mooi als kortstondig genot. Mogelijk dat Karl Knausgård blijvend profijt heeft gehad van het opkontje, maar het panel van boekhandelaren sprong toen op een trein die al reed.

Marco Kamphuis (1966) mocht het meemaken dat zijn vorige roman Havik de eer te beurt viel. Met zijn nieuwe roman echter lijkt hij qua bekendheid weer terug bij af, terwijl Aurore beter is dan Havik.
Kamphuis heeft zich op gevaarlijk terrein gewaagd. Zijn boek speelt in Parijs in 1880 en gaat onder meer over hysterie, een psychische aandoening onder vrouwen die zich in die dagen tot een modeziekte ontwikkelde. Daar is veel over geschreven, ook fictie, en Marco Kamphuis voegt er een fijnzinnige roman noir annex gothic novel aan toe.

Verteller is de student Jules Fabre die naar Parijs trekt om medicijnen te studeren. Hij vindt een kamer bij de kennelijk omstreden professor, Nicolas Borchard. Die behandelt hem vriendelijk, maar verbiedt hem tegelijkertijd uitdrukkelijk de kelder te bezoeken. Kamphuis heeft de professor gemodelleerd naar Jean-Martin Charcot op wiens onderzoeken naar hysterie Sigmund Freud korte tijd later heeft voortgeborduurd.

Wat de man in de kelder aan biologische alchemie bedrijft, wordt niet duidelijk. De suggestie is dat hij aan het schimmige wezentje Aurore, dat hij zijn dochter noemt, daar als een lieflijk monster van Frankenstein eigenhandig en eerlijk heeft gesleuteld. Jules heeft het allemaal niet door, want hij herkent in Aurore meteen de liefde van zijn leven. Hysterie mocht een modeziekte zijn; liefde maakt al eeuwig blind. Dat zij als een gehypnotiseerde robot door het leven gaat, ontgaat hem.

Het is knap hoeveel Kamphuis in het korte bestek van nog geen 160 bladzijden bijeen heeft gebracht. De sfeer in Parijs, de hysterie rond hysterie, de nieuwe experimenten in de wetenschap. En dat alles in een sprankelende heldere stijl, wat een fijn contrast vormt met de duistere praktijken van de professor en ongebruikelijk is in een gothic novel. Het enige minpunt in de roman is de overbodige en te uitgebreide correspondentie tussen Jules en zijn zus Lucile.