Niet zo'n fan van kraai

Bij de keuze voor deze novelle werd ik aangetrokken door de thematiek: hoe verwerk je als man of kind het verlies van je vrouw/moeder? Ik prentte mezelf in dat ik niet uit het oog mocht verliezen, dat 'kraai' - de zwarte vogel die na de door van de moeder zijn intrek neemt bij het gezin - dat verdriet symboliseerde.
Ondanks dit voornemen bleef ik moeite hebben met de figuur van 'kraai'.
De korte stukjes waarin de vader en de jongens aan de hand van concrete voorvallen hun verwerkingsproces beschrijven, vond ik herkenbaar en ontroerend (vandaar toch nog drie sterren). Kraai zijn tussenkomsten vond ik daarentegen bevreemdend. Gelukkig verdwijnt hij naar het einde van het boek toe meer en meer naar de achtergrond (wat uiteraard ook weer symbolisch is).
Ik vrees dat magisch-realisme niet echt aan mij besteed is.