Geen losse eindjes

In dit derde deel van wat oorspronkelijk bedoeld was als de trilogie van de witte stad (ondertussen is boek vier een feit) past de auteur opnieuw hetzelfde beproefde recept toe. Als lezer krijg je twee verhalen voorgeschoteld, die zoals steeds gesitueerd zijn in de Baskische stad Vitoria-Gasteiz. De eerste verhaallijn speelt zich af in het heden waar de profiler Unai (‘Kraken’ voor zijn omgeving), samen met zijn team, geconfronteerd wordt met een reeks bizarre moorden, die geïnspireerd lijken op een net verschenen historische roman ‘De heren van de tijd’. De tweede verhaallijn is het verhaal van deze historische roman, een weergave van tien jaren uit het dagboek van Graaf Diago Vela, die aan het einde van de 12de eeuw één van de heren van Vitoria was.
Het boek bouwt voort op de verhalen en personages, die in de eerste twee delen geïntroduceerd werden, dus het is wel noodzakelijk de boeken in volgorde te lezen. Wie dat doet, geniet van de hernieuwde kennismaking met de familie en vrienden van Unai.
Noch het concept, noch de personages zijn dus nieuw, maar dat doet helemaal geen afbreuk aan het leesplezier. Eva Garcia Saenz de Urturi heeft een heerlijk vlotte pen. Ook met dit derde deel slaagde zij erin me vanaf de eerste bladzijde te boeien met de intriges, de Baskische gebruiken en historische weetjes, die ze verweeft door het moordmysterie dat Unai voorgeschoteld krijgt. Op het einde van het meeslepende verhaal valt alles mooi in de plooi. Net als Kraken, kan je ook Saenz de Urturi niet betrappen op losse eindjes. Knap!