East meets west

De hemel is altijd paars vertelt het verhaal van Arghavan, een jonge Iraanse vrouw die in Amsterdam een tweedehandswinkel openhoudt. Zij observeert het Westerse leven, de natuur en de mensen die haar winkel bezoeken.
Daarnaast denkt ze ook terug aan haar jeugd in Iran met een liefdevolle vader en een afstandelijke moeder.
Arghavan is een gevoelige ziel en dit komt tot uiting in haar observaties en mijmeringen. Alles wat ze beleeft, wordt door haar op zintuiglijke manier beschreven, in geuren, beelden, geluiden, en gevoel … Dit resulteert in heel veel mooie zinnen. Het taalgebruik wordt helemaal bewonderenswaardig, als je je bedenkt dat de auteur (die van Iraanse afkomst is) nog maar een aantal jaren in Nederland woont en het boek in het Nederlands heeft geschreven.
Ik heb lang getwijfeld of ik dit boek drie of vier sterren zou geven. Naar mijn gevoel was het drieënhalf. Dat ik uiteindelijk toch naar beneden heb afgerond, heeft vooral te maken met het ontbreken van een echt verhaal. Het boek was voor mij persoonlijk te veel een aaneenschakeling van korte herinneringen en gebeurtenissen, zonder dat er echt een rode draad in het verhaal zat.
Deze persoonlijke bedenking doet echter geen afbreuk aan het taalgebruik dat alle lof verdient.