Fragmenten uit het leven van een familie

2011: In het Toscaanse dorpje Ponte a Ema wordt Zaro, de lokale fietshandelaar, begraven. Zijn zoon Nanni blikt terug op het leven van zijn vader.
1948 : de Tour de France passeert in Dinard (Bretagne). Een Italiaanse renner wint de etappe en Zaro, één van de jonge mecaniciens van de Italiaanse ploeg, belandt na de festiviteiten in bed bij de 15-jarige Française, Lena. Het resultaat van deze onenightstand is een dochter, Isabelle.
Het boek verhaalt wat er zich tussen deze twee peildata heeft afgespeeld in het leven van de protagonisten. Beetje bij beetje ervaar je als lezer hoe de afwijzing van zijn dochter door Zaro, niet alleen het leven van Isabelle maar ook dat van haar eigen kinderen en hun relaties met elkaar en hun omgeving heeft beïnvloed. De ondertitel ‘Hoe één avond het lot van een familie vier generaties lang bepaalt’ vat het verhaal goed samen.
Erika Bianchi heeft niet gekozen voor een klassieke chronologische opbouw. Elk hoofdstuk keert een stapje terug in de tijd en wordt geschreven vanuit het perspectief van een ander familielid. Dit vergt best wel wat concentratie van de lezer. Eerst lees je bvb. dat iemand overlijdt en pas in de daaropvolgende hoofdstukken kom je geleidelijk aan de omstandigheden van dit overlijden te weten.
Persoonlijk vond ik de omgekeerde chronologie niet echt een meerwaarde. Hierdoor voelt het boek aan als een opeenvolging van fragmenten en dat heeft als gevolg dat je niet wordt meegesleept in het verhaal. Je weet immers dat elk volgend hoofdstuk niet voortborduurt op wat je net hebt gelezen, maar je weer een stukje verder terug in de tijd neemt. Al moet ik wel toegeven dat je daardoor het boek langzamer gaat lezen en zo kan het verhaal beter doordringen.
Ondanks de ongewone opbouw, blijft het verhaal van Zaro en zijn echtelijk en buitenechtelijke kinderen wel boeien. Het doet je beseffen hoe belangrijk het is te kunnen opgroeien in een liefdevolle omgeving, in de eerste plaats voor het kind zelf, maar ook voor diens eigen kinderen.