Lezersrecensie

Het is het waard om Missy een kans te geven


Ingrid Do Ingrid Do
7 mrt 2021

Voor Love to read mocht ik een vooruitleesexemplaar ontvangen van dit boek. De negenzeventigjarige Millicent, Missy, Carmichael woont alleen in een veel te groot en doodstil huis en brengt de dagen door met het lezen van overlijdensadvertenties. "Op mijn leeftijd is overlijdensadvertenties lezen altijd een risico. Leeftijdsgenoten vallen één voor één weg; elk doodsbericht was een lege kamer in mijn revolver." Ze is een oude zuurpruim geworden en weet dat de eenzaamheid haar eigen schuld is en dat ze ook niet beter verdient. Haar zoon en kleinzoon wonen in Australië en met haar dochter heeft ze ruzie. Op een dag maakt ze kennis met Sylvie en haar honden en de alleenstaande moeder Angela en haar zoon Otis en langzaam krijgt haar leven een andere wending. Met de komst van oppashond Bob wordt haar wereld groter.

Gedurende het verhaal krijg je steeds meer inzicht in het karakter van Missy en haar verleden. Via terugblikken krijg je inzicht in het leven van Missy als kind, student en haar leven met Leo en haar twee kinderen. Je gaat daardoor haar huidige leven en haar relatie met haar kinderen beter begrijpen, maar je vraagt je ook af waarom iemand het laat gebeuren. "De vurigste liefde heeft het kilste einde". Vanwege het feit dat ze student klassieke talen was, kom je Griekse en Latijnse termen en quotes tegen die mooi in het verhaal passen "Dat is wat de oikos hoort te zijn: uitdijend, samentrekkend, maar altijd verbonden."

Je weet dat er in het verleden het een en ander is gebeurd, maar wat dat precies is, wordt langzaam duidelijk in het verhaal. Dat is één van de redenen dat je wil blijven lezen. Daarnaast heeft het boek prachtige zinnen en humor "Kinderen zijn zo mooi, volmaakt en glanzend, als een kastanje die net uit zijn bolster komt. Wat is het toch jammer dat ze allemaal opgroeien tot verschrikkelijke volwassenen." Iedereen gun je een vriendenkring als Missy heeft. Je gevoelens voor Missy schieten alle kanten op. Het ene moment wil je haar door elkaar rammelen omdat ze meer aan zichzelf moet denken of niet een vervelende oude vrouw moet zijn en op het andere moment wil je haar alleen maar in je armen sluiten en knuffelen.

Reacties

Meer recensies van Ingrid Do

Boeken van dezelfde auteur