Een mooie debuutroman waarin plaats is voor historie, religie en een beetje spanning.

De in Callantsoog woonachtige Annemarie Ros publiceerde in 2018 haar eerste verhaal Bertje (onder het pseudoniem Sam Jacobs). Met haar thrillernovelle Altijd rustig blijven won ze een schrijfwedstrijd en daarmee een publicatie in de thrillerbundel Zwarte Sneeuw. Ze doet redactiewerk en is een doctor in Middelengelse literatuur. Haar kennis als mediëvist gebruikt ze in haar debuutroman Het wonder van het Noorden.

In 1219 besluit de jonge vrouw Margaretha om niet te gaan werken als huishoudster of iemands vrouw te worden, maar ze wordt recluse: een religieuze vrouw die zich in een kerk laat inmetselen. Bij het raampje in haar kluis in Groningen komen de stadjers langs die haar om geestelijke raad vragen. Ze heeft veel verstand van de werking van kruiden en vooral vrouwen waarderen deze kennis. Margaretha wordt steeds populairder vanwege de schijnbare wonderen die gebeuren en de raad die ze geeft.

Tijdens Ros haar studie Engelse literatuur in Groningen werd in een dertiende-eeuwse tekst gesproken van een recluse in die stad. Dit was voor haar het startschot voor een onderzoek naar dit fenomeen. Hoewel er bekende reclusen zijn geweest in Utrecht en Luik is van de recluse van Groningen niets bekend; nog niet eens haar naam. Dit gaf haar de mogelijkheid om hier een fictief verhaal van te maken, al zou het voor mijn gevoel ook echt zo gegaan kunnen zijn. In het nawoord geeft ze een toelichting op haar zoektocht en een literatuur- en bronnenlijst.

Je komt door dit historische verhaal het nodige te weten over het middeleeuwse leven, maar ook over reclusen. Ik had hier al wel eens van gehoord en dacht bij de kluis waar deze vrouwen verblijven ook echt aan een cel van een paar vierkante meter groot. Gelukkig hebben ze nog een redelijke leefruimte en het inmetselen van de recluse is minder dramatisch dan het klinkt.

Ros heeft een fijne, verhalende schrijfstijl. Het verhaal wordt verteld vanuit Margaretha, in de ik-vorm, in korte hoofdstukken. Je komt hierdoor in haar gedachten en deze personage riep bij mij tegenstrijdige gevoelens op. Op sommige momenten was ze naïef, manipulatief, betrokken, egoïstisch, maar ook onzelfzuchtig. En soms verloopt alles toch net iets te makkelijk. Wat wel duidelijk is, is dat ze bewust gekozen heeft voor een leven als recluse.

Verweven door het verhaal lees je een cursief geschreven verhaal met de gedachten van een onbekend persoon. De historische en religieuze informatie wordt zo in het verhaal verweven dat je ongemerkt kennis opdoet. De patriarchale samenleving komt duidelijk naar voren evenals de tegenstellingen tussen arm en rijk, man en vrouw, de invloed van de kerk en onbegrepen ziektebeelden.

Margaretha heeft zelf een groot geheim en dan is ze ook nog getuige van iets dat ze niet had mogen zien. Dit zorgt ervoor dat er tot het einde van het verhaal een bepaalde spanning voelbaar is. Een einde dat enigszins afgerond is, maar ook de mogelijkheid biedt om een vervolg te schrijven, omdat je wil weten hoe het leven van sommige personen verder verloopt.

Met Het wonder van het Noorden heeft Annemarie Ros een mooie debuutroman afgeleverd waarin plaats is voor historie, religie en ook nog een beetje spanning. Ik waardeer het boek met 4 sterren.

Deze recensie is ook verschenen op www.boeken-cast.nl