'De straat' Ann Petry voorlezer, Naomi Veldwijk

1946 Harlem, Amerika. Het leven voor zwarte mensen is zwaar. Zeker ook voor de jonge, mooie Lutie Jhonson. Een mondige, verstandige, sterke, alleenstaande moeder die met alles wat ze in zich heeft een goed leven probeert op te bouwen voor haar en haar zoon. Alles wat ze wil, is slechts een zorgeloze toekomst met een huis. Een huis waar Bup zijn eigen kamertje heeft. Een toekomst weg uit de straat.

Een aangrijpende roman die je meeneemt in het leven van een arme zwarte wijk waarin de ellende van de bewoners treffend wordt beschreven en afstevent op een plot die, ja die, niet de beschrijving is van, the American dream. In ieder geval niet die van een zwarte.

'"Ma" vroeg hij "Waarom willen blanke mensen dat zwarte mensen schoenen poetsen?" Ze keerde zich naar hem toe maar een antwoord had ze niet want ze had het zelf ook nooit begrepen. Ze keek naar haar handen, ze waren bruin en sterk met lange welgevormde vingers. Misschien dat zij er niks verkeerds aan kon ontdekken omdat ze met een huid in deze kleur was geboren..."

'...wat anders dan haat kon er de oorzaak van zijn dat ze alle negers in een handzaam pakketje met daarop het stempel, zwart, stopte. Een pakketje dat om een bepaald soort baan en een speciaal soort behandeling vroeg maar waarom dat zo was dat wist ze echt niet. "Ik weet het niet Bup", zei ze tenslotte.