water, de verbindende factor

"Ik bedenk me dat er ongelofelijk veel vrijheid zit in het wandelen in de regen."

Een prachtige zin omdat je het direct voor kunt stellen en omdat het zo - waar - is als je erover nadenkt. Maar meer nog in de context van het verhaal van O. voor wie vrijheid in deze kleine momenten verscholen zou kunnen liggen. Zou kunnen...

Elk verhaal, twaalf in totaal, heeft een bepaalde triestheid in zich, een kwetsbaarheid in de hoofdpersoon die je voelt. Want hoewel ik niet elk verhaal begreep, voelde ik wel degelijk in elk verhaal die kwetsbaarheid en de pijn. En wat ze allemaal met elkaar gemeen hebben is, dat water op een bepaalde manier bevrijdend werkt. Gallez schrijft over mensen die losgeraakt zijn van zichzelf en de mensen om hen heen. Die op de een of andere wijze vervreemden en wegdrijven van hun omgeving.

Zo lees je over wonden die blauw zijn. Over een meisje en haar lievelingskip. Over de liefde voor tinnitus. Over waterkansen voor iemand die uitgezet dreigt te worden. Over de zwangerschap van een dolfijn en een beroemd persoon die zich afvraagt wat pijn weegt en welke taal pijn spreekt.

Een bijzonder boek, met bijzondere verhalen. "Een troostrijk debuut over pijn die je het liefst met nog meer pijn bestrijdt"