Mooi!

Parijs 1939: "Ik ademde de heerlijkste geur ter wereld in. Een melange van de mosachtige geur van stoffige boeken en knisperend krantenpapier, en had het gevoel alsof ik thuis was gekomen."

Het wordt haar thuis, deze bibliotheek. Odile Couchet staat op het punt te solliciteren bij Miss Reeder voor een baan als bibliothecaresse. Ze word aangenomen, maar er breken moeilijke tijden aan wanneer de Nazi's de stad bezetten. Joden zijn niet meer welkom. Maar boeken zijn er om gelezen te worden. Door iedereen die dat wil. De bibliotheek met zijn personeel besluit de boeken te gaan bezorgen. Een prachtige wijze van verzet.

Montana 1983: "Mensen noemde haar achter haar rug om de oorlogsbruid." Haar naam was mevrouw Gustavson. Madame Odile, weduwe en buurvrouw van Lilly. Voor een schoolopdracht besluit Lilly mevrouw Gustavson te interviewen over het Parijs waar ze is opgegroeid. Er ontstaat een warme vriendschap en stukje bij beetje vertelt Odile haar verhaal. Over haar vader die destijd politie man was, haar geliefde. Haar tweelingbroer die opgeroepen werd, haar vrienden van de bibliotheek, haar beste vriendin Margaret.

De twee verhaallijnen vloeien gedurende het boek heel mooi samen, op weg naar het plot. Langzaam (laat je er niet door ontmoedigen) komt aan het licht, waarom Odile al sinds 1945 in Montana woont.

Over keuzes, moed, vriendschap en verraad. Over, verdriet, jaloezie en hoop. Over verbinding en de kracht van boeken. Prachtig!