Veelzijdig griezelen

Lange tijd was Horrorarium een van de weinige verhalenbundels op de markt, zeker in het horrorgenre. Eindelijk de kans gekregen de bundel te lezen.

Tulpen en windmolens in het Land van de Champignons door Thomas Olde Heuvelt
Veelbelovend verhaal dat echter niet levert, het is nergens eng of griezelig of iets dat horror zou moeten zijn. Dat heeft veel te maken met de schrijver die toch blijkbaar zijn hand overspeelt. Het begint traag, in een verheven stijl die nergens authentiek lijkt, daarna zwakt dat af wat het onevenwichtig maakt. Ik krijg steeds opnieuw de indruk dat de schrijver niet echt weet waar hij over schrijft als hij de sfeer van een vooroorlogs Noord-Hollands dorp wil vatten, waarbij ik niet weet wat ik er van moet denken: is het als humor bedoeld of is het gewoon fout? Zoals mensen die pijptabak pruimen, de nering van een kruidenier, de werking van een windmolen, de manier waarop tulpen groeien. De locatie lijkt gemystificeerd, maar ineens heet "Broek en Waterland" dan weer "Broek in Waterland". Het leidt mij allemaal maar af.

Late leveringen door Jack Lance
Dit is niet het type verhaal waar ik van hou (te traag, te veel dialoog en een tikje voorspelbaar), maar ik ben dan ook niet zo heel erg weg van Stephen King. In andere woorden: aanrader voor de King-fans! Het wordt gepresenteerd als een epiloog van Vuurgeest, maar het is al lang geleden dat ik dat boek heb gelezen, dus ligt dat weer op de nog-te-lezen stapel.

De deur door Johan Deseyn
Interessante kijk op een bekend thema. Eerder romantiek met horrorelementen en het wordt op zijn tijd wel griezelig, maar de ontknoping is gebaseerd op berusting, op iets moois. Prettig leesbaar verhaal.

*** wordt vervolgd ***