Onvermoed kritisch, toch vermakelijk

U moet weten, ik ben een beetje fan van deze Italiaanse Maigret, zoals ik dat ook ben van de originele Belgische schrijver. Overigens het noemen van de naam Maigret wil alleen maar zeggen dat deze inspecteur ook in staat is tot het oplossen van duistere zaken, waaronder begrepen moord, corruptie en oplichting, misdaden in aflopende zwaarte derhalve. Daarna gaat iedere vergelijking mank. Van Maigret heb ik slechts twee zaken onthouden. Hij zou slechts twee weken nodig hebben gehad om een afgeronde roman te schrijven. En hij zou het bed hebben gedeeld met tienduizend vrouwen. Volgens zijn ( derde) echtgenote althans, is dat overdreven. Zij komt op vijftienhonderd uit. Dit soort futiliteiten zijn hier niet van belang.

Het boek
Een dramatisch tafereel. Twee verstrengelde lijken in een verborgen grot met daar omheen een bepaalde enscenering waaronder een hond van terracotta.
Verwacht geen psychologische diepgang maar, aan de andere kant, onderschat Andrea Camilleri niet. Hij komt regelmatig venijnig uit de hoek om misstanden te bekritiseren. En die zijn er heel wat in Italië. Maar goed, we gaan niet de zedenprediker uit hangen. In Nederland en België kunnen ze er ook wat van. De zogenaamde calvinistische inslag boet toch wat aan gestrengheid in. Het zal wel iets te maken hebben met de dreigende opwarming van de aarde. Dit verschijnsel krijgt nu overal de schuld van.
Zoals u bekend moge zijn, barst het tegenwoordig van de deskundologen. Dat zijn mensen die menen ergens iets over te moeten zeggen, maakt niet uit wat, als er maar een camera in de buurt is. In dit boek komt Alcide Maraventano aan het woord, de alwetende, flessenmelk zuigende alleseter. Gelijk een politicus zijn zijn uitspraken Multi uitlegbaar. Een voortreffelijke parafrase op de manipulerende politicus. En zo zijn er meer verborgen, mooie stukjes kritische tekst. De titel van het afstudeerstuk van een academicus mag zeker niet onvermeld blijven: 'Het gebruik van het keukenlatijn in de religieuze vertelling van de ' zeven slapers' van de hand van een anonymus uit de zestiende eeuw'

Al met al, niet alleen Italiaanse toestanden, maar universeel toepasbaar. Een ultralicht verhaal ogenschijnlijk, dat beter in elkaar zit dan op het eerste gezicht doet vermoeden, ontspanning biedend op zomerse dagen èn winterse nachten.
4*