Onpopulaire mening: ik vond het boek wel leuk.

De Beminde was niet geweldig, dat niet. Daarom zeg ik 'wel leuk' met mijn Nederlandse nuchterheid. Maar op zich heb ik het verhaal best kunnen waarderen.

We volgen Hollis Brite die in het kasteel Keresken is opgevoed, samen met nog een aantal jonge dames. Allemaal hopen ze de gunst te winnen van de jonge koning Jameson. Al gauw weet Hollis zijn hart te veroveren en wordt ze overladen met aandacht en cadeau's. In eerste instantie lijkt haar droom uit te komen, tot ze merkt dat dit alles gepaard gaat met torenhoge verwachtingen. Zeker wanneer ze een vreemdeling ontmoet, begint ze aan alles te twijfelen.

Misschien is het omdat ik zonder verwachtingen dit boek in ben gegaan, maar ik had niet zoveel last van het langzame tempo van het verhaal. De Selectie zal altijd mijn guilty pleasure zijn, toch heb ik geen seconde gedacht dat de Beminde net zo zal verlopen. Ik had zelfs het idee dat Cass’ schrijfstijl is verbeterd ten opzichte van de Selectie. Ik weet nog dat ik me ergerde aan het gebrek aan beschrijvingen van de omgeving en personages. Dat leek in dit verhaal beter uitgevoerd.

De manier waarop Hollis verliefd is geworden is erg cliché, maar tot nu toe heb ik me daar niet heel erg aan gestoord. Een beetje cliché is oké, zeg ik altijd. Want soms zijn cliché’s er met een reden. Toch geef ik toe: een beetje meer diepgang in de onderlinge relatie(s) had wel gemogen.

Ik kan mijn vinger er niet precies op leggen waarom ik wel heb genoten van dit boek. Misschien waren het de perfecte leesomstandigheden (lekker zonnetje in de tuin), of is het Cass' toegankelijke schrijfstijl waardoor je snel kunt lezen. Wat het ook is: ik vond het al met al wel een leuk boek. De tweede helft zeker! Vanaf dat moment komt de spanning er echt in, en laat je op het einde verrast achter.

[Een uitgebreide review is te lezen op mijn blog BookstaGraphics.com]