'Het wordt beter...' - Hector

Om de woorden van Hector (personage in het boek) te gebruiken: "Het wordt beter."

Want echt, na de eerste 50 bladzijden was ik ervan overtuigd dat ik de 100 bladzijden niet eens zou halen en het boek maar gewoon zou beoordelen met één ster. Wat heb ik me geërgerd aan Nina's schrijfstijl. Veel 'tell' in plaats van 'show' en overdreven uitleggingen waar ik regelmatig mijn ogen om liet rollen en bij mezelf dacht: "Thanks, captain obvious." Er gebeurde niet veel en ik vond de personages ook niet bijzonder interessant. Gewoon één tergend lange introductie...

Maar ik heb het gered tot 1/3 en daarna werd het iets beter, waardoor ik toch maar door ben gaan lezen. Mijn één ster werd in mijn hoofd twee sterren, en tegen de tijd dat ik over 2/3 van het boek was, wist Nina me tóch nog onverwacht een beetje te raken met haar verhaal en de personages.

Zeker niet een geweldig boek, en ik zou hem geen tweede keer willen lezen. Sterker nog, ik zou het geen geweldig debuut noemen. Het lijkt alsof ze halverwege pas echt heeft leren schrijven, en dat doet enorm afbreuk aan het verhaal. Máár... In gedachten nemend dat dit haar eerste boek is en ik het einde beduidend beter geschreven en interessanter vond, wil ik mijn review besluiten met een (ietwat magere) drie sterren.