Leuk, maar er mist iets...

Laat ik beginnen met het feit dat dit de eerste keer is dat ik iets van Chinouk heb gelezen. Omdat het een kort verhaal betreft, leek het me een makkelijke introductie van de auteur. Maar ik begin te twijfelen of novelles wel iets voor mij zijn, want ik had graag meer gelezen over Yasmine en Jason; de 2 hoofdpersonages in dit boek.

Het proloog begint lekker spannend met een flashforward, waardoor je graag verder wilt lezen tot je op dat punt belandt. De personages worden daarna kort geïntroduceerd, alsook hun leefomstandigheden, maar toch voelt het vanaf daar vrij vlak. Zeker als het gaat om personages als Mireille en Thomas. Daar had ik helemaal niets mee. Maar dat is denk ik ook een beetje het punt... Ik mis de diepgang die je in dikkere boeken meestal wel terug vindt. En tegelijkertijd snap ik dat dat heel erg lastig te doen is binnen 100 bladzijdes. Daarmee kan ik alleen maar zeggen dat Chinouk overduidelijk echt wel haar best heeft gedaan. Zo leefde ik ook het meeste mee met de omstandigheden van Jason, in een korte tijd. Dat is heel knap!

Tijdens het lezen van het typische tiener-taaltje moest ik af en toe wel een beetje lachen om hoe belachelijk het klonk, terwijl ik me afvroeg: "Praatte ik ook zo dom toen ik vijftien/zestien was?" Op zich heel realistisch de 21ste eeuwse puber neergezet, maar daardoor had ik wel het gevoel dat ik dit boek beter kon waarderen als ik wat jonger was. En ik ben nog maar 26, haha. Hoezo oud?

Hoe dan ook. De schrijfstijl van Chinouk is wel prettig en leest ontzettend vlot door zijn simpliciteit. Ik ben echt heel erg nieuwsgierig hoe haar andere boeken zijn en ga die ook zeker een keertje lezen. Alleen al om te zien hoe ze het doet wanneer er meer 'woorden aan vuil gemaakt' mogen worden. Want hoewel ik niet razend enthousiast ben over 'Gegijzeld', heb ik me zeker wel vermaakt.