Lezersrecensie
Ging er helemaal in mee
Als er een auteur is van wie ik de afgelopen tijd behoorlijk wisselende boeken las, dan is het wel Suzanne Vermeer. Zo vond ik 'Ingesneeuwd' bijvoorbeeld echt geweldig, terwijl 'Sneeuwstorm' me juist wat tegenviel. En laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: 'Spoorloos' zit daar een beetje tussenin.
'Spoorloos' - Suzanne Vermeer
Als Bo uit 'Spoorloos' haar leven een cijfer moet geven, komt dat waarschijnlijk niet hoger uit dan een zeven. Ze verdient dan wel haar geld als assistent-redacteur bij een goedlopend ochtendprogramma en heeft een vaste relatie met Joost, maar daar blijft het ook bij. Bo snakt naar een nieuwe uitdaging. En die kans dient zich aan wanneer ze van haar werk groen licht krijgt om een maand lang samen met haar beste vriendin Ines een podcast te maken over de vermissing van Julia van der Molen.
Begin 2000 vertrok Julia naar Parijs voor haar eigen onderzoek naar een vermiste student. Dat liep alleen niet goed af: het laatste wat men van haar heeft vernomen, is dat ze op de trein werd gezet in Bordeaux. Sindsdien ontbreekt ieder spoor. Bo en Ines besluiten in haar voetsporen te treden en hopen zo te achterhalen wat er destijds is gebeurd.
Wat ze zich alleen niet realiseren, is dat hun zoektocht hen ook zelf in gevaar kan brengen. En dat wordt pijnlijk duidelijk wanneer Bo plotseling niets meer van haar beste vriendin hoort. Dreigt de geschiedenis zich te herhalen?
'Spoorloos' - Suzanne Vermeer
Na mijn wisselende ervaringen met de laatste twee boeken van Suzanne Vermeer begon ik enigszins voorzichtig aan 'Spoorloos'. Zou dit verhaal mij wél volledig kunnen overtuigen? De basis was in ieder geval veelbelovend. Net als Bo en Ines ben ik altijd nieuwsgierig naar hoe het kan dat mensen van de ene op de andere dag van de aardbodem verdwijnen. Daardoor zat ik er vanaf het begin meteen goed in. Ik wilde net als zij weten wat er met Julia is gebeurd en hoe de andere gebeurtenissen die langskomen daarmee samenhangen.
En erin meegaan is overigens niet moeilijk. Suzanne Vermeer weet de lezer ook in dit boek compleet mee te nemen door haar toegankelijke schrijfstijl. Af en toe had er hier en daar misschien wel wat geschrapt kunnen worden qua beschrijvingen, maar ik zat er wel helemaal in.
Ines en Bo
Daarbij helpt het ook dat het verhaal grotendeels vanuit Bo wordt verteld. Zij is de serieuze van het duo en heeft bovendien echt iets te verliezen. Als het Bo namelijk niet lukt om de zaak op te lossen en van de podcast een succes te maken, staat niet alleen haar baan op het spel, maar mogelijk ook haar relatie. Daardoor gun je haar vanaf het begin dat ze dit avontuur tot een goed einde weet te brengen.
Ines is daarin haar tegenpool. Zij ziet de trip naar Parijs vooral als een mooie kans om een andere stad én het bijbehorende nachtleven te ontdekken. Dat zorgt geregeld voor frustratie bij Bo, die er juist alles aan wil doen om hun onderzoek serieus aan te pakken, en bij de lezer. Soms wilde ik haar dan ook echt even door elkaar schudden en zeggen van: doe niet zo egoïstisch. Ook zij weet namelijk wat er voor Bo op het spel staat en is deze uitdaging niet zomaar aangegaan. Maar blijkbaar ziet ze het anders. Gelukkig nam deze lichtelijke frustratie niet de overhand.
Meerdere delen
Toch zei ik het in het begin al: helemaal weggeblazen ben ik ook niet. Je merkt goed dat 'Spoorloos' oorspronkelijk als een meerdelige serie voor Storytel is gemaakt. De eerste helft van dit verhaal vond ik persoonlijk erg sterk: spannend, duidelijk opgebouwd en meeslepend, omdat je als lezer goed voelt waar het verhaal naartoe werkt. Rond het midden van het boek had er zelfs bijna een punt achter gezet kunnen worden. Je krijgt namelijk een soort ontknoping waardoor je even denkt dat het verhaal klaar is. Maar dan moet je nog een pagina of 200!
Het tweede deel vond ik helaas een stuk minder sterk. Het voelde rommeliger aan, de focus op de podcast en de voorbereidingen daarvoor verdween wat naar de achtergrond en er werd ineens wel erg veel bij gehaald. En dat kwam het verhaal helaas niet ten goede. In het tweede deel introduceert de auteur namelijk zoveel nieuwe personages en zijlijntjes dat ik af en toe door de bomen het bos niet meer zag. Ik begreep zelfs maar net het einde.
Conclusie
Toch heb ik 'Spoorloos' uiteindelijk beoordeeld met drie tot drieënhalve ster. Het idee achter het verhaal vind ik namelijk sterk, de personages vullen elkaar goed aan en de uitvoering is uiteindelijk prima. Bovendien zou ik Bo en Ines best nog eens terug willen zien in een vervolg. Ze zijn nu lekker op elkaar ingespeeld.