Aardig, maar geen pageturner

Helen woont in Frankrijk op de wijngaard van haar ouders en lijdt daar een eenzaam en teruggetrokken leven. Op een dag vind ze in de kast van haar moeder een kistje met daarin foto's en brieven aan Elisabeth Greene, de eerste dochter van haar moeder die zij na 6 maanden achter gelaten heeft bij haar vader. Helen bespreekt dit met Tom, haar broer, en besluit op zoek te gaan naar Elisabeth. Dit brengt Helen naar Londen, waar ze op slinkse wijze in het leven van Elisabeth, Liz, binnendringt. Niets mogen haar plannen om moeder en dochter te herenigen in de weg staan, dus zet ze alles op alles en maakt ze misbruik van mensen en situaties.

Het boek leest lekker vlot weg en de hoofdstukken zijn redelijk kort. Het verhaal wordt vanuit drie perspectieven geschreven; Helen en Liz, in het heden, en Mary (de moeder) in het verleden. Het verhaal heeft vaart, maar het einde is wat afgeraffeld in mijn beleving. Ondanks dat ik slechts er twee dagen over gedaan heb, is het geen echte pageturner. Spanning zit er niet echt in, al wil je wel weten hoe het afloopt. Ik heb betere boeken van Emily Barr gelezen, maar zal een volgend boek zeker weer lezen.