Verwachtingen waren te hoog...

B.A. Paris had een super debuut met 'Achter gesloten deuren' en het is dan ook de vraag of het hoge spanningsniveau vastgehouden kan worden in een volgend boek.

In 'Gebroken' leren we Cass kennen die na een borrel met collega's een kortere route naar huis neem, welke dwars door het bos gaat. Onderweg ziet ze een auto stil staan en ze twijfelt om hulp aan te bieden. Als ze even heeft stil gestaan en de bestuurder van de andere auto geen aanstalte maakt om uit te stappen, besluit ze door te rijden. Een dag later hoort ze dat de bestuurder om het leven is gebracht. Vanaf dat moment gebeuren er vreemde dingen in het leven van Cass, waardoor ze er van overtuigd is dat de moordenaar haar gezien heeft op die avond. Zo krijgt Cass dagelijks telefoontjes waarbij er niets gezegd wordt, ziet ze een man in de tuin staan en hoort ze vreemde geluiden. Daarnaast vergeet ze heel veel dingen, waardoor ze ook bang is Altzheimer te hebben wat haar moeder ook op jonge leeftijd heeft gekregen.

De schrijfstijl van 'Gebroken' is makkelijk leesbaar, misschien wel op het simpele af. Paris probeert de spanning in het verhaal te brengen met zwijgtelefoontjes en vreemde geluiden, maar het komt niet echt origineel en zelfs kinderlijk over. Het karakter Cass is wel goed uitgewerkt in het verhaal. Je leert haar kennen en leeft al snel met haar mee als ze denkt dat haar geheugen haar in de steek laat en ze paranoïde wordt. Matthew, de partner van Cass, lijkt het allemaal niet veel te doen en wuift de problemen van Cass weg. Al snel begin je daardoor als lezer het idee te hebben hoe de vork in de steel zit.

De opbouw van het verhaal is langzaam en de spanning is ver te zoeken. Aan het einde komt er pas vaart in het verhaal, maar wordt de ontknoping van het verhaal afgeraffeld. Hier had Paris meer tijd voor kunnen nemen en de aanloop er naar toe wat korter kunnen maken. Toch is het verhaal vermakelijk om te lezen en wil je weten waarom het geheugen van Cass zo verward is. Maar Paris heeft zeker het succes van 'Achter gesloten deuren' niet kunnen evenaren.