Lezersrecensie
Prachtig debuutroman
In ‘De hemel is altijd paars’ volgen we Arghavan, een jonge Iraanse vrouw. Arghavan is eenzaam en wordt gekweld door haar herinneringen aan vroeger. Aan een jeugd die zo mooi begon, maar waar abrupt een einde aan kwam toen haar moeder haar verliet en haar vader aan de opium verslaafd raakte. Ze besluit te vluchten en komt terecht in Nederland. Ze heeft een winkeltje in 2e hands spullen en verzint bij elke item een mooi verhaal. Arghavan sluit vriendschap met een paar vaste klanten, zoals Anna de dove danseres en Johan die het geluid van bomen opneemt.
Sholeh Rezazadeh kwam in 2015 vanuit Iran naar Nederland en is dichter en schrijver. Ze won in 2019 de El Hizjra literatuurprijs voor poëzie. ‘De hemel is altijd paars’ is haar debuutroman en deels autobiografisch.
Rezazadeh weet op een zeer poëtische wijze het leven van Arghavan kleur te geven, ondanks de eenzaamheid die van de bladzijden af springt. Arghavan is een bijzondere vrouw die in alle dingen wel iets moois weet te zien en een bijzondere liefde heeft voor bomen. Toch verlangt ze regelmatig terug naar haar jeugd in Iran, waar de hemel altijd paars is. De bijzondere band die Arghavan met haar vader heeft, wordt prachtig weergegeven. Net als het verdriet wanneer Arghavan erachter komt dat haar vader verslaafd is aan opium en hem ziet aftakelen. Haar moeder kan dit allemaal niet meer aan zien en vertrekt. In Nederland heeft Arghavan slechts een paar vrienden en wordt ze tot over haar oren verliefd op Mees, een muziekkant. Helaas is de liefde slechts van korte duur door de verschillende zienswijzen van beiden.
Rezazadeh heeft met ‘De hemel is altijd paars’ een prachtig debuut afgeleverd. Het staat vol met mooie zinnen, die je soms meerdere keren leest omdat ze zo prachtig beschrijven wat Arghavan ziet, denkt of voelt. Het is een boek dat eigenlijk veel te snel leest, maar waar je beter de tijd voor kan nemen om alle mooie woorden en zinnen in je op te nemen.