Van alle pagina's genoten!

Jara Lee is het pseudoniem voor het schrijversechtpaar Jan en Rachel van der Lee. Met hun misdaadromans heeft het duo reeds hun schrijverstalent bewezen, en is Ondergedoken zeer zeker niet hun eerste werk. Alhoewel ik moet toegeven dat dit het eerste boek is dat ik van hen las, en zeer waarschijnlijk niet het laatste.
Roy en Bart zijn vroeger de beste vrienden geweest, zoals het dikwijls gebeurd in het leven was deze vriendschap wat verwatert met de tijd. Op een dag komen ze elkaar terug tegen, en het lijkt net of ze elkaar nooit uit het oog zijn verloren. Ze hebben trouwens vroeger samen een traumatische ervaring meegemaakt. In hun kindertijd zijn ze gered geweest tijdens een zwempartij die voor hun fataal zou kunnen afgelopen zijn. Hun redder daarentegen, heeft deze actie moeten bekopen met zijn eigen leven. Bart loopt al geruime tijd met het idee om de familie van hun toenmalige redder op te zoeken, en hen te bedanken. Samen gaan ze op zoek, en komen in een onwaarschijnlijke samenloop terecht van rampen, intriges, en gewelddadige scenes.
Je hebt boeken waarvan je op voorhand weet dat je het geweldig gaat vinden, omdat je bv eerder al iets van die auteur gelezen hebt. En je hebt boeken waarvan je totaal niet weet wat je moet verwachten, en dat was het in dit geval voor mij, en stond geheel open voor wat er ging komen. En jongens wat heb ik genoten van dit verhaal. Het is met zoveel gevoel geschreven, dat ik er met momenten kippenvel van kreeg. Alle emoties komen in het boek aan bod, boosheid, woede, verliefdheid, spanning en noem maar op. De personages zijn zo beeldend neergepend, dat het heel makkelijk is om met ze mee te voelen, en het was met momenten zo ontroerend maar even daarna slaat de spanning je om de oren. Het boek telt een dikke 400 pagina’s waarvan er geen één mijn aandacht heeft laten verslappen. Ik had spijt dat ik moest gaan werken en thuis karweitjes doen, omdat ik niet kon verder lezen. Zelfs als ik met andere dingen bezig was, hield het verhaal me geregeld bezig, en vertelde aan mijn collega’s over hoe dit verhaal mij raakt. Het plot was een knaller van formaat, en liet me het boek voldaan en met een zucht dichtslaan. Dit boek verdiend het dubbel en dik om massaal gelezen te worden.