Geschiedenis met een vleugje romantiek

Zo leuk om in de recente geschiedenis te grasduinen. Eerlijk gezegd haatte ik de geschiedenislessen op school, maar Julia Navarro wist me van begin tot einde te boeien. Of het historisch gezien allemaal klopt, laat ik aan anderen over om uit te zoeken.

Guillermo, een journalist zonder vaste job, neemt min of meer tegen zijn zin de opdracht aan om het levensverhaal van zijn overgrootmoeder Amelia Garayoa te schrijven.

Het verhaal begint pas goed ten tijde van de Spaanse burgeroorlog. Als jong bourgeois meisje is ze met Santiago getrouwd om het bedrijf van haar vader te redden, die als handelspartner een Duitse Jood had, van wie Hitler alle machines in beslag had genomen. Toevallig leert ze Lola, een harde socialiste, kennen en via haar komt ze in contact met Pierre, een communistische spion, voor wie ze haar man en haar zoontje Javier in de steek laat.

Gaandeweg in het verhaal leert Amelia het verschil tussen theorie en praktijk van het communisme en moet ze meer dan 1 ontgoocheling slikken. Met haar heb ik ook minder bekende aspecten van de Tweede Wereldoorlog en de naoorlogse periode leren kennen. Boeiend hoe het verhaal zich van Spanje naar Argentinië, Rusland, Griekenland, Italië, Duitsland enz. verplaatst. Het is een dik boek, dat tot het einde boeit.

Amelia betaalt een hoge prijs om haar idealen achterna te reizen. Is het dit allemaal waard?