"Als alles uit elkaar aan het vallen is, gaan mensen soms raar spartelen. Zo zijn er veel kinderen verwekt."

Ik las eerder al 'Net echt' en 'Nachtouders', twee romans waar ik fan van was. Ik dacht dat even verder te zetten met 'De laatste sessie' maar dit stelde toch een beetje teleur. Het is geen slecht boek, maar om de één of andere reden greep het verhaal me niet echt vast. Daardoor deed ik er drie weken over om het boek uit te lezen, erg lang voor een korte roman als deze.

Hoofdpersonage Kristien is 75, doodgewoon, heeft twee volwassen kinderen en een echtgenoot. Op een dag stapt ze de spreekkamer van Sophie binnen. In haar hoofd heeft ze het hele verhaal al zo vaak geoefend, maar nog nooit heeft ze het met iemand gedeeld. Ze gaat terug naar haar verleden, naar het jachthuis tegenover haar woning dat jarenlang leegstond, maar plots weer werd bewoond. Naar een wereld die niet de hare was, zwemlessen, chocoladetruffels. Ze spreekt over zwijgen. Ze is gekomen om te praten.

Kristien krijgt nogal een bijzondere band met haar speciale overbuurvrouw Tove. Tove is op zijn minst gezegd een vreemd personage. Een vrouw die graag de controle heeft en graag alle beslissingen neemt. Kristien en Tove raken bevriend en hebben een wekelijkse afspraak op dinsdag. Al snel loopt alles een beetje uit de hand. Waar Tove de controle krijgt raakt Kristien ze volledig kwijt.

'De laatste sessie' gaat over obsessie, een dubbel leven, de controle willen en verliezen, vriendschap en liefde.

"Liefde dacht eigenlijk alleen aan zichzelf."

"Als alles uit elkaar aan het vallen is, gaan mensen soms raar spartelen. Zo zijn er veel kinderen verwekt."