“Als je struikelend door het leven gaat, is het makkelijker om dat van dag tot dag te doen.”

Het is alweer tijd voor het laatste boek van dit jaar. Hoe snel is een jaar voorbij?! Ik las dit jaar wat minder (30 stuks om precies te zijn) maar nu ik de smaak terug te pakken heb wil ik mijn leesdoel voor 2026 wat hoger zetten. Op een paar uitzonderingen na vielen heel wat boeken goed in de smaak dit jaar.

Over smaak gesproken, 'Popcorn donut kaassoufflé' vond ik prima te pruimen. Een hedendaagse roman die vlot wegleest en ons even laat stilstaan bij relaties. Relaties met personen maar belangrijker in dit boek, de relatie met eten. Niet altijd de simpelste. Zelf heb ik er ook een haat-liefde verhouding mee. Ik eet heel graag, maar moet er fysiek en mentaal best wat discipline tegenover zetten om niet opnieuw te gaan jojoën.

Hoofdpersonage Kato worstelt met eetbuistoornissen aka vreetaanvallen, en komt op doktersadvies in een therapiegroep terecht. Veel therapie komt er echter niet aan te pas door de twee nogal stuntelige therapeuten die van eetbuistoornissen weinig kaas lijken te hebben gegeten (sorry).

De auteur wist mij af en toe aan het lachen te brengen en tegelijk ook wat gewicht (sorry x2) in de schaal te leggen door een boeiend verhaal rond dit thema te schrijven. Een prima debuut voor wie op zoek is naar een lichte hedendaagse roman.

“Als je struikelend door het leven gaat, is het makkelijker om dat van dag tot dag te doen.”

“Ieder godvergeten mens op deze planeet is hongerig. Alleen hebben we besloten dat het ene soort honger sexy is, bewonderenswaardig zelfs, en het andere soort vies en lui, iets om op neer te kijken.”