Een debuut dat al je verwachtingen zal vervullen

‘Ik heb grijs altijd de lelijkste kleur gevonden. Zelfs zwart is eigenzinniger.’

In het begin moest ik wat wennen aan de schrijfstijl van dit boek (ik,jij) maar dat maakt het niet minder mooi, integendeel. In ‘Toen liefde leven werd’ volgen we Laura, die op zoek is naar haar plek in deze wereld en die Thomas leert kennen. De twee worden al vrij snel verliefd op elkaar en ik had al een vermoeden dat dit boek geen échte happy end zou krijgen, of toch?

Laura komt heel onzeker over en heeft soms een hele aparte kijk op de wereld. Haar bore-out op het werk is een actueel thema en laat ook al wat doorschemeren dat er wel wat meer aan de hand is.
En dan komt het. Ik wil hier alleen maar over kwijt dat dit thema zo belangrijk is en ik blij ben dit boek nú te hebben gelezen, waarom dat moeten jullie zelf ontdekken. Maar de grote vragen des levens die we ons als twintiger, dertiger of misschien wat vroeger of later stellen dringen zich op. Ik worstel hier momenteel ook zelf mee. Welke richting wil ik uit? Wil ik ze of wil ik ze niet? En hoé weet je dat dan zeker? Voel je dit aan of moet het eerder groeien wanneer het zo ver is?

Lees zeker dit boek, al was het maar uit nieuwsgierigheid naar waarover ik het heb. Dit debuut vervult alle verwachtingen. Het verhaal, de titel, de cover, het klopt gewoon allemaal.

Heel knap dat de auteur op jonge leeftijd deze mooie, rauwe roman uit haar pen liet vloeien.