Perfecte snack

‘Marieke slaapt al dagen in een huurauto aan de vaart. Net toen ze de was wilde doen, zette haar jeugdliefde haar op straat. Ze raakte haar kleren kwijt, haar huis, en ook zichzelf. De zomer wordt steeds warmer. Ook in het rust- en verzorgingstehuis waar ze als verpleegster de ochtenddienst doet. Door problemen bij de verhuizing van het oude naar het nieuwe, modernere gebouw, blijft Marieke alleen met de bejaarden in de hitte achter. Maar zolang ze niet teveel nadenkt, komt alles wel goed. Niet aan gehaktballen denken. Niet aan de wegkwijnende bejaarden. Niet aan die ene bezoeker die ze naar zijn huis volgde. Niet aan hoe ze opgroeide. Niet aan worst met appelmoes. Niet aan pralines. Niet aan rauw vlees en noordzeesalade. Dan komt alles goed. Toch?

Varkensribben is een tragikomisch verhaal over zorgzaamheid, loyaliteit, hoe herinneringen een leven beïnvloeden en hoe eten alle basisemoties kan vervangen.’

Het boek had mijn volle aandacht vanaf de eerste zinnen en dat is doorheen het verhaal niet anders geweest. In dit verhaal schuilt een soort van tristesse, maar evengoed liet het me ook af en toe lachen.

Eten is de rode draad in dit verhaal, en alle herinneringen die er aan vasthangen. In de eerste paar hoofdstukken overheerste vooral melanchonie. Ik voelde veel empathie voor het hoofdpersonage Marieke maar het einde liet mij gelukkig tevreden achter.

Een mooi debuut en een auteur om in de gaten te houden, en oh ja; neem ook af en toe iets te eten bij de hand. Dankzij dit boek vaak zin gehad in onder andere balletjes in tomatensaus, ribbetjes, varkenswangetjes en chocolade, heel veel chocolade.