Lezersrecensie
Indrukwekkend en positief
Anton Nootenboom, alias The Barefoot Dutchman, is geboren in Zeeland. Hij is als militair meerdere keren uitgezonden naar Afghanistan en heeft daar de nodige (mentale) littekens opgelopen. Hij besluit een lange wandeltocht te gaan maken door Australië, op blote voeten, om aandacht te vragen voor de mentale gezondheid van mannen.
De cover laat een stoere wandelaar (Anton) zien in een prachtige, rustgevende omgeving. Op de beide binnenflappen staat een aantal foto’s, dat het leven en vooral de afgelopen jaren van Antons leven illustreert.
In The Barefoot Dutchman lees je over het leven van Anton van vroeger en nu. Eigenlijk zoals op de foto’s op de binnenflappen van het boek. Over hoe hij is opgegroeid en hoe hij de afgelopen jaren met vallen en opstaan door het leven is gegaan. Hij is hierover openhartig en stelt zich kwetsbaar op. Het is een indrukwekkend verhaal van pieken en dalen, maar altijd met een positieve inslag.
Door de grote hoeveelheid media aandacht, krijgt Anton op zijn tocht door Australië veel verhalen te horen van mensen met mentale problemen en spreek hij regelmatig met nabestaanden van mensen die zijn overleden aan zelfdoding. Hij wil deze mensen helpen door een luisterend oor te bieden en hen te laten weten dat ze niet alleen zijn. Tevens heeft hij donaties opgehaald voor verschillende organisaties die zich bezighouden met mentale gezondheid.
Het is mooi te mogen lezen welke ontwikkelingen Anton doormaakt. Hoe hij zichzelf tegenkomt en toch keer op keer zich bijeen weet te rapen en verder weet te gaan.
The Barefoot Dutchman is een indrukwekkend boek dat nog wel een poosje nazindert. Ik hoop dat veel mensen zijn boek gaan lezen en dat de missie van Anton, ‘de zelfmoordcijfers naar nul brengen’, stapje voor stapje dichterbij mag komen.