Wat niet deert

In Wat niet deert ga je samen met een familie die bestaat uit vader, twee zoons en een dochter naar hun zomerhuis in de Achterhoek. Hun moeder is dertien jaar geleden plotseling verdwenen. De vader is kortgeleden door een hersenbeschadiging verward geraakt. De kinderen hopen dat hij wat herstelt door naar het zomerhuis te gaan, een plek waar ze vroeger regelmatig vertoefden.

Op de cover zie je een huisje met een rieten dak in het bos. De cover is donker, de titel springt er oranje uit. Het straalt mysterie uit en wekt nieuwsgierigheid op.

Het boek is opgebouwd uit vrij korte hoofdstukken. Om de paar hoofdstukken wisselt het perspectief. Telkens komt één van de kinderen aan de beurt, soms met een stukje overlap in de gebeurtenissen. Hierdoor leer je hen steeds beter kennen en zie je bepaalde gebeurtenissen uit verschillend perspectief. De hoofdstukken spelen zich zowel in het heden als in het verleden af.

Meteen in het begin van het boek is al duidelijk dat er iets niet klopt. Iemand (of meerdere mensen?) weet meer over de gebeurtenissen van vroeger. Gedurende het verhaal wordt telkens een tipje van de sluier opgelicht. Op een gegeven moment is wel duidelijk hoe het verhaal ongeveer in elkaar zit. Het is geen nagelbijtend spannend verhaal, het is meer het broeierige, mysterieuze waardoor je verder wilt lezen. Als dan uiteindelijk het vermoeden hoe het lijkt te zitten waarheid wordt, is dat prima.

De sfeer is behalve mysterieus ook heel goed neergezet in de Achterhoekse omgeving. De omgeving wordt duidelijk omschreven, compleet met plaatsen en soms gebouwen. Hierdoor krijg je nog meer het gevoel erbij te zijn geweest.

Wat niet deert is een fijn leesbaar, toegankelijk geschreven boek voor wie houdt van een leuk en spannend verhaal dat zich afspeelt in een echte Nederlandse omgeving.