Twee zussen, en hun verhaal

Mijn zusje en de zee
Donatella Di Pietrantonio

“Vroeger waren we onafscheidelijk, later raakten we eraan gewend elkaar uit het oog te verliezen. Zij liet soms maandenlang niet van zich horen, maar nog nooit zó lang.

Twee zussen, twee levens die heel erg van elkaar verschillen, maar ook twee levens die met elkaar verbonden zijn door hun (bloed)band.

We maken kennis met Adriana die leeft in een vervallen (vissers)wijk in het Italiaanse Pescara (Italië) en haar zus die werkt en woont in Grenoble.
Op één van haar werkdagen krijgt ze een telefoontje over haar zus waarna ze plotsklaps besluit om naar Pescara te reizen.

Het boek wordt geschreven in en kort tijdbestek, maar tijdens haar eerste nacht in een hotel in Pescara worden we als lezer meegenomen in een reis door het verleden. Allerlei oude herinneringen komen boven, zowel over haar (relatie met haar) zus als over haar eigen leven. Door deze herinneringen leert de lezer de zussen beter kennen en ook over hun bijzondere band.
We leren ook de ouders van de zussen kennen en de manier waarop de zussen vroeger leefden.

Het boek speelt zich af in het prachtige Italië en de Italiaanse sfeer is voelbaar tijdens het lezen. De auteur weet het verleden goed te integreren in het verhaal, en heeft een beeldende manier van schrijven waardoor je echt “in het verhaal zit”. Wat mij betreft en aanrader!

Het boek stond niet voor niets op de longlist van de “Premio Strega 2021”.

Bedankt Uitgeverij Signatuur voor het mogen lezen van dit boek!