In de schaduw van de wijngaard groeit hoop.

Met De wijngaard aan zee zet Jet Nijland een sfeervolle en meeslepende start neer van een nieuwe serie De vrouwen van de Médoc. Een serie die draait om familiegeheimen, liefde en – natuurlijk – wijn. Het verhaal schakelt tussen twee tijdlijnen die ogenschijnlijk ver uit elkaar liggen, maar op intrigerende wijze met elkaar verweven raken. Ik las al eerder boeken van Nijland, die me goed bevielen, dus ik was benieuwd naar deze nieuwe serie.

In de Médoc van 1863 volgen we Suzette Rochard, wier leven op zijn kop wordt gezet door een verwoestende brand op het familiedomein. Wat begint als een tragisch ongeluk, krijgt al snel een duister randje wanneer Suzette vermoedt dat er sprake is van sabotage. Haar gedwongen samenwerking met Romain Laranne – een man uit haar verleden – zorgt voor spanning, zowel emotioneel als mysterieus.
In het heden, Zeeland 2026, maken we kennis met Hanna. Terwijl ze rouwt om het verlies van haar man, reist ze naar Zuid-Frankrijk en raakt ze geobsedeerd door het verhaal van de brand. Haar persoonlijke zoektocht geeft het boek een extra laag: het gaat niet alleen om het ontrafelen van een historisch mysterie, maar ook om verwerking, hoop en nieuwe kansen.

Met deze twee hoofpersonages zet Nijland twee sterke vrouwen neer. Hoewel ze in totaal verschillende tijden leven, delen Suzette en Hanna een innerlijke kracht en een zoektocht naar waarheid en zelfbeschikking. Beiden worden geconfronteerd met verlies en moeilijke keuzes, en beiden moeten leren vertrouwen op hun eigen gevoel.
Suzette is een jonge vrouw die opgroeit binnen de strikte verwachtingen van een wijnfamilie in de 19e eeuw. Ze is intelligent, opmerkzaam en heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel, maar haar positie als dochter binnen een patriarchale samenleving beperkt haar bewegingsvrijheid. Ze is trots, eigenzinnig en niet bang om vragen te stellen – eigenschappen die haar zowel krachtig als kwetsbaar maken in haar tijd.

“Een man krijgt macht bij zijn geboorte, een vrouw moet vechten om zelfs maar gehoord te worden.”

Gedurende het verhaal groeit Suzette van een jonge vrouw die nog gebonden is aan verwachtingen, naar iemand die steeds meer haar eigen keuzes durft te maken. Haar zoektocht naar de waarheid dwingt haar grenzen te verleggen, zowel emotioneel als maatschappelijk.
Hanna is een hedendaagse vrouw die zich in een periode van rouw en heroriëntatie bevindt. Het verlies van haar man heeft haar leven stilgezet, en ze zoekt – bewust of onbewust – naar een manier om weer vooruit te kijken. Hanna is gevoelig, reflectief en zorgzaam. Ze heeft lange tijd geleefd in de rol van partner en verzorger, waardoor ze zichzelf enigszins is kwijtgeraakt. Haar reis naar Zuid-Frankrijk markeert een eerste stap richting verandering. Waar Hanna aan het begin vooral terugkijkt, leert ze gaandeweg weer vooruit te kijken. Door haar onderzoek en de parallellen met Suzette vindt ze langzaam ruimte voor hoop, nieuwe verbindingen en misschien zelfs een nieuwe vorm van liefde.

Nijland weet de sfeer van de Franse wijnstreek prachtig neer te zetten. Je proeft bijna de druiven en voelt de warmte van de zon op de wijngaarden. De combinatie van historische elementen, romantiek en spanning werkt goed en houdt de lezer geboeid.
De schrijfstijl is toegankelijk en beeldend. De afwisseling tussen de twee tijdlijnen zorgt voor vaart en nieuwsgierigheid: elk hoofdstuk laat je net genoeg weten om door te willen lezen. Soms zijn de overgangen wat voorspelbaar, maar dat doet weinig af aan het leesplezier.

De wijngaard aan zee is een heerlijke roman voor liefhebbers van historische fictie en familiedrama’s met een romantisch randje. Het boek nodigt uit tot wegdromen én doorlezen, en laat je nieuwsgierig achter naar het vervolg in de serie. Het tweede deel van deze serie is De verborgen Rozentuin en komt deze zomer uit.