Fantasie en werkelijkheid lopen door elkaar.

“Het bijna helemaal waargebeurde verhaal van Ryan” is geschreven door Pepijn Lievens. De grappige illustraties op de cover zijn van Lukas Verstraete. Als je na het lezen van het verhaal de cover nog eens goed bekijkt zul je veel herkenbaars terug vinden. Ik mocht dit boek lezen en jureren voor de Juno Kinderboekenprijs 2024;

De hoofdpersoon in het verhaal is Ryan, zoals de titel eigenlijk ook al aangeeft. Het verhaal wordt in de ik-vorm vanuit Ryan verteld. Hierdoor kun je je al snel in hem verplaatsen en leef je met hem mee. Zeker het eerste stuk. Ryan mist zijn vader, die al een poosje weg is. Hij heeft geen afscheid genomen, dus Ryan bedenkt een logische verklaring voor zijn wegblijven. Daarnaast is hij verliefd op Rafaella, het mooiste meisje van de klas. Maar hij durft niet met haar te praten. Wat moet hij nu doen? Veel kinderen zullen zich in Ryan herkennen. Deze situaties zijn heel realistisch, menig kind zal het al eens meegemaakt hebben.

Wat dan volgt is een vlot, grappig verhaal waarin fantasie en realiteit steeds weer door elkaar lopen. Soms is het heel absurd en heb je meteen door dat het fantasie is, dan weer wordt je verrast door een plotselinge wending en blijkt het avontuur gedroomd te zijn. Zo wordt je meerdere keren op het verkeerde spoor gezet.

Als lezer beleef je een heerlijk avonturenverhaal met hier en daar serieuzere momenten. Je krijgt een inkijkje in de gedachtegang van Ryan, hij probeert te begrijpen waarom zijn vader niet naar huis komt en niets van zich laat horen.

Ondanks de wat zwaardere thema’s in het boek, scheiding, gemis en verliefdheid, blijft het geheel luchtig. Een ontroerend, warm eind zorgt ervoor dat je het met een fijn gevoel weg kunt leggen.

Het verhaal is voor kinderen vanaf 9 jaar.