Zoetige liefdesgeschiedenis tegen de achtergrond van het Manhattanproject

Dit boek is een historische roman, die zich afspeelt rondom het Manhattan Project, de ontwikkeling van de atoombom in de woestijn bij Los Alamos.
De rode draad in het boek is de liefde tussen Brenda Dubie en Charlie Fish.
Brenda is een begenadigde orgelspeelster die zich moet beperken tot het werken als verkoopster in haar ouders winkel in muziekinstrumenten, omdat haar vader en haar broer zijn opgeroepen in het leger. Zij is een vrij egocentrische en enigszins wereldvreemde jonge vrouw, die als grote wens heeft om muziek te gaan studeren.
Charlie is een wiskundige die, dankzij een oom, een baan krijgt in een vooralsnog onduidelijk project aan de universiteit van Chicago. Hij heeft het hier niet echt naar zijn zin.
Zij ontmoeten elkaar in de winkel van Brenda’s ouders en er ontwikkelt zich een moeizame relatie tussen twee mensen, die allebei de eerste stap niet durven te zetten, terwijl het beiden overduidelijk is dat zij gek zijn op elkaar.
Op gegeven ogenblik wordt Charlie overgeplaatst naar een kamp nabij Los Alamos, waar hij de opdracht krijgt om een ingewikkelde ontstekerconstructie voor een bom te ontwikkelen. Dit doet hij met volle inzet. Naïef als hij is, krijgt hij pas na een lange tijd in de gaten dat hij meewerkt aan de atoombom. De consequenties van de ontwikkeling van de bom worden hem ook pas na langere tijd duidelijk, terwijl zijn minder onnozele collega’s dit veel eerder zien.
Wanneer de atoombommen eenmaal zijn gevallen (en eigenlijk al na de eerste test), krijgt hij veel last van zijn geweten. Hij kan hier niet goed mee omgaan. Het is Brenda die hem uiteindelijk op het juiste pad brengt.
Het verhaal wordt afwisselend beschreven vanuit het perspectief van Brenda (in de ik-vorm) en van Charlie (verteld door een “verteller”).
Ondanks een enkele redactionele onvolkomenheid (een gedeelte in de Ik-vorm waarin plotseling staat “Brenda knipte het licht uit”) en zetfouten in de vertaling (ik neem tenminste zonder meer aan dat geen vertaler “ik wordt” schrijft), is dit een zeer leesbaar boek. De sfeer in het kamp wordt goed beschreven, evenals de worsteling die Charlie doormaakt met zijn geweten als hij eenmaal begrijpt waaraan hij heeft meegewerkt.
Het liefdesverhaal tussen Brenda en Charlie is een beetje zoetig en “Amerikaans”, maar door de beschrijving van de ontwikkeling van de bom is dit toch een zeer lezenswaardig boek.