Levenslessen

Eigenlijk zou iedereen, en vooral wereldleiders, een rondje in de ruimte moeten vliegen.. Mensen die in de ruimte zijn geweest voelen ontzag voor-, en staan anders in - het leven.

Albert Einstein schreef: "het mooiste wat we kunnen ervaren is het mysterieuze, het is de bron van alle waarachtige wetenschap en kunst"

"Vervuld zijn van ontzag maakt ons klein en nederig en doet ons beseffen dat we deel uitmaken van een niet te bevatten groter geheel dan onszelf"

Ik werd verliefd op de prachtige cover van dit boek en de beschrijving sprak mij ook enorm aan. Ik had hoge verwachtingen en raakte in eerste instantie enigzins teleurgesteld omdat het anders was dan ik verwachtte. Ik dacht vooral over de natuur te lezen.
Julia Baird schreef eigenlijk meer een memoir, en over feminisme, het geloof.., ze groeide op in een tamelijk streng christelijk gezin in Australië. Haar weg, en wijsheid. Soms vond ik het wat 'droog' om te lezen .. Maar naarmate ik verder las greep het me meer en meer en vooral de brief aan haar dochter (aan alle vrouwen eigenlijk)geef ik sowieso 6 sterren !
Ze schreef de eerste versie van dit boek in een periode dat ze voor de derde keer geopereerd moest worden vanwege een tumor.

"kennis van de kleine lettertjes van je sterfelijkheid is een geweldige zeef voor flauwekul"

Ze ervoer hoe belangrijk haar vrienden waren. En hoe je het licht in jezelf (terug)vindt. En in anderen ziet!
Ook in de natuur zocht ze naar fosforescentie - de lichtgevende kracht van de natuur. Een verschijnsel die je (met wat geluk) in zee soms kunt waarnemen. Ook vuurvliegjes en gloeiwormen zijn daar een voorbeeld van.

Ze houdt eigenlijk een pleidooi voor: jezelf zijn en je vrij voelen. Zie hoeveel je goed hebt gedaan of hebt geprobeerd. Dat is waardevol. En ik leerde door dit boek mijn (weinige) vriendschappen te koesteren. Ze zijn van groot belang!