Lezersrecensie
Heel fijn boek om cadeau te doen als 'hart onder de riem'
Chronisch ziek.. En dan..
Als dat tot je doordringt.. Dat je niet -meer- het leven kunt leiden van voorheen of wat je zou willen, en wat voor de meeste mensen zo gewoon is.. Dat is wel even slikken.. En laat dat 'even' maar weg.
Ik spreek niet uit ervaring, al heb ik een aantal moeilijke periodes meegemaakt in mijn leven en ben ik ook wel een soort buitenstaander, dus dat aspect is me zeker bekend. Ik kan zeer slecht tegen pijn en ongemak. Het lijkt me vreselijk moeilijk om constant daarmee te moeten dealen. Annelies heeft daar wél mee te maken en ik heb zoveel bewondering voor haar hoe ze daarmee omgaat. Ze heeft het talent dat ze anderen kan bemoedigen (en wakker schudden) met haar rake columns die niet zouden misstaan in een tijdschrift. Ze brengen een glimlach op je gezicht of een schaterlach zelfs, maar kunnen ook ontroeren. Je kunt ze ook lezen op haar account, al komen er helaas voorlopig geen nieuwe bij. Anderen bemoedigen of vermaken is geweldig maar het mag niet ten koste van de eigen gezondheid gaan natuurlijk. Jammer is het wel.
In dit prachtig uitgevoerde boek staan ook heel mooie natuurfoto's, als rustpunt. Want je moet dit boek niet in één keer achter elkaar lezen. Eén of twee per dag.. Dan heb je er ook langer plezier van. Het is een heel geschikt cadeau voor iemand die het even (of langer) moeilijk heeft. Je bent niet alleen!
Wat mensen die ziek zijn vooral nodig hebben is een luisterend oor. Oplossingen (goedbedoeld) aandragen is meestal niet zinvol, (al kan er natuurlijk een interessante tip tussen zitten) Ik snap ook wel het ongemak van de ander, je wilt een oplossing, en die is er gewoon niet. Dat frustreert eigenlijk iedereen. Vergeet ook niet.. elk huisje heeft z'n kruisje. Lange tijd kon ik zelf ellende van een ander er echt niet meer bij hebben. Ik leefde al op mijn toppen.
Misschien is begrip hebben voor elkaar waar we naar mogen streven. En een beetje aardig zijn..