Sissend spannend

Voor Terrence Lauerhohn las ik heel graag "Het Samaelsverbond.
*Cover: Voor mij persoonlijk angstaanjagend want ik heb een afkeer van slangen. Ik griezel ervan en dat is vast de bedoeling.
*Schrijfstijl: Tja, ik ken ondertussen deze auteur erg goed en hou van zijn stijl.
*Verhaal: Het begint al op zijn Lauerhohns, als ik het zo mag zeggen. En zo gaat het ook verder. Zols een schilder zijn modellen op doek zet, zo vertrouwd Terrence zijn woorden toe aan het papier. De personages komen tot leven in het hoofd van de lezer... God wat een personages! (Ik zeg hier bewust: God, zoek zelf maar uit waarom)
Over het verhaal zelf kan ik alleen maar zeggen dat het - Lauerhohniaans - is! Een page turner alweer. Gruwelijk donker, luguber en af en toe erg beeldend... En ja, ook het einde is weer zoals ik deze auteur ken: onverwacht en open... zalig.
*Opmerkingen: gebaseerd op een waargebeurd verhaal... het deed me huiveren, al schrik ik er niet meer van tegenwoordig. Het duister is blijkbaar van alle tijden en volgens mij wint het aan terrein.
Maar: Evil triumph when good men do nothing... (volgens mij een quote van Churchil, maar dat zou ik moeten opzoeken)

• Besluit: Opnieuw schrijft Terrence een boek dat de fans in hun kast moeten hebben! Ik lees vele genres maar in dit specifieke genre, steekt deze auteur met kop en schouders boven de anderen uit. Hij bewandelt zijn eigen weg en laat ons, als we willen, mee wandelen (al doe je dat best niet net voor het slapengaan)
  Bedankt Terrence, omdat je mij alweer meenam op een duistere reis waar ik moeilijk de weg van terug vond naar de realiteit . Of om het anders en misschien toepasselijker te zeggen; het blijft na-sissen.