Soepel boek

De boeken van voetbaljournalist Michel van Egmond lezen bijna zonder uitzondering heerlijk soepel weg. Of het nou over de oud-voetballers Rene van der Gijp en Wim Kieft gaat, of over de spelersmakelaar Rob Jansen en de wereld van het grote geld, je leest die verhalen vaak met een glimlach in een ruk uit.

Voor het boek over het enfant terrible van het Nederlandse voetbal, Johan Derksen, dat Van Egmond samen met zijn levenspartner de freelance journaliste Antoinette Scheulderman heeft geschreven, geldt dat ook. Van Egmond is een observator en loopt al jarenlang rond in hetzelfde wereldje als de hoofdpersoon van zijn laatste boek en volgde diens gangen de laatste tien jaar intensief. Scheulderman voerde urenlange gesprekken met de oud-voetballer, ex-hoofdredacteur van het weekblad Voetbal International, tv-persoonlijkheid en bekende Nederlander.

Dat levert een vermakelijk en bij zeldzame vlagen ontroerend boek op. Want hoewel Derksen niet zo van de gevoelens is, heeft hij toch ook ruimschoots zijn portie ellende in het leven meegekregen: een verschrikkelijke, dominante vader, die alcoholisch was en zijn vrouw mishandelde, terwijl de kleine Johan keihard in zijn bed lag te bidden dat dat niet zou gebeuren. Zijn eerste echtgenote en liefde van zijn leven die hij bij late thuiskomst levenloos onderaan de trap vond en die het niet zou redden.

Daartegenover grossiert het boek in anekdotes over Derksens markante voetbalcarrière, die weliswaar niet glanzend, maar wel spraakmakend was. Althans in de noordelijke contreien, want hij speelde de meeste tijd bij Veendam en later Cambuur.
Ook zijn vriendschap met blueszanger Cuby van de Blizzards krijgt veel aandacht, evenals de avonturen met die band waarvan Derksen een tijdlang de manager was.
En natuurlijk komen zijn stijl van leiding geven bij het blad VI en de vele belevenissen en incidenten bij het gelijknamige televisieprogramma voorbij.

Heel veel nieuws bevat het boek niet, omdat Derksen al heel veel heeft verteld over zijn leven en avonturen in talloze interviews en in bovengenoemd tv-programma.
Duidelijk wordt ook dat zijn passie niet bij het voetbal ligt, maar bij de muziek. De mancave in Derksens huis in Grolloo bevat naar schatting maar liefst 30.000 cedeetjes en lp’s. En hij is ook dagelijks te horen op Radio Grolloo en 40Up Radio in het programma ‘Muziek voor volwassenen'.

Hoewel ik het heel vaak niet eens ben met de man, vind ik zijn muzieksmaak boeiend en heb ik door hem een aantal onbekende grootheden ontdekt die ik tegenwoordig regelmatig afspeel.