Hemel, onrecht!

Dorrestein kan (of kón, moet ik helaas zeggen) schrijven; maar ik heb nu heel wat van haar gelezen waarbij het aantal teleurstellende werken en boeken die de moeite waard zijn elkaar ongeveer in evenwicht houden. Helaas: dit is een boek van de eerste categorie. Twee zussen runnen een restaurant, delen jeugdtrauma's, lijken ook een soort echtgenoot te delen en wonen in een rivierdal in een kleine dorpsgemeenschap. Tot zover is de uitgangssituatie duidelijk. Dan begint een verhaal met onduidelijke acties, onbegrijpelijke interacties, oninvoelbare emoties en zo verder, uitmondend in een onoverzichtelijk slot. Tot zover, zou ik zeggen; meer kan ik er niet van maken. Helaas.