Jeugdervaring

De cover toont een soort oude foto van een kind wat heel zielig ons tegemoet loopt. Verder komen de letters van de achternaam van de auteur voor mij wat schreeuwend over, waardoor eigenlijk de essentie van de cover voor mij wegvalt. Pas als je goed kijkt vallen de rode letters ZES op met de tekst eronder, wat mij dan wel weer intrigeert. Deze cover past helemaal bij het verhaal.

Het verhaal omvat 2 verhaallijnen: 1985 en 2023. De hoofdstukken bestaan naast een nummer eveneens uit een jaartal wat maakt dat je precies weet in welk tijdsbeeld je beland in het verhaal.
De hoofdstukken van 2023 zijn behoorlijk lang, en je moet goed op letten waar je bent als er een wisseling van personages is. In het begin van het verhaal geeft de auteur enorm veel informatie over de personages, verschillende situaties die er spelen en vraag je jezelf als lezers af, waar wil deze auteur naar toe. En ineens komt de vaart in het verhaal en laat het boek je niet meer los. Heel langzaam weet Morren de puzzelstukjes rondom de personages: Eddy de Keyser – zoon van Achiel en Dora Keyzer, Emanuel, Jurgen, Viktor en Herwig vorm te geven.
Nadat er een paar moorden zijn gepleegd, gaan de mannen nadenken en proberen ze elk op hun eigen manier hun eigen hachje te beschermen. Hierbij gaan de mannen erg ver en is de onderlinge band niet meer het belangrijkste. De inspecteurs Tessa Vermeer en Sander Cap hebben het samen niet gemakkelijk in hun samenwerking met elkaar om deze zaak op te lossen. De onderlinge verhouding staat op scherp en ondanks dat ze elkaar proberen te begrijpen, wordt er eveneens gebruik gemaakt van elkaar.
Niets is zoals het lijkt in dit boek. Rudy weet uiteindelijk de verbinding tussen verleden en heden goed neer te zetten. Waarbij het einde ineens zo snel dat je deze rustig en weloverwogen moet lezen.
Het is mijn eerste boek van Rudy Morren en het smaakt naar meer; het is geen even tussendoor boek.