Vliegschaamte

Het boek oogt mooi blauw en met een aantal simpele illustraties wordt het verhaal in grote lijnen gesuggereerd. De eenvoud van de cover nodigt uit om het boek te lezen.
Ik zie Jenny Colgan vaak passeren en merk dat ze erg populair is onder de feelgood-lezers. Ik had nog nooit een boek van Jenny Colgan gelezen en was dus benieuwd naar haar. De schrijfstijl is vlot en vloeiend, maar de inhoud was mager.
De eerste 130 pagina’s vond ik vooral een infodump. Er gebeurde weinig en het week vaak af van het verhaal door de beschrijvingen van de omgeving of de mijmeringen van Morag. Hierdoor kon ik het boek niet beleven. Het was werkelijk zuchtend ploeteren. Het tweede deel vond ik een stuk beter, doordat er meer interactie was, tussen de personages, met de dieren en de omgeving. De humor in het dialoog tussen Morag en
Gregor kon ik wel waarderen. Ook hier vond ik de kleine afwijkingen van het verhaal storend.
Het einde maakte het geheel niet beter en ik heb niet de intentie om de komende delen van de reeks nog te lezen. Ik wou dat ik ook halfjes kon instellen, want ik vind het eerder 2,5/5 waard.