Het licht in de duisternis

De prins die licht gaf is een sprookjesachtig verhaal van Edward van de Vendel en Martijn van der Linden. Het gaat over een bastaardprinsje dat opgroeit in het paleis van de koning. De koning wil niets met zijn zoon te maken hebben, ook niet als hij hoort dat er iets bijzonders met het prinsje aan de hand is. Het is een verhaal dat niet al te best begint, maar dat wel goed afloopt.

Luciano is de naam van dit prinsje. Zijn moeder wordt als jonge bediende aangesteld om de oude kokkin te helpen. Op een gegeven moment wil de koning dat het meisje naar zijn kamer komt. Uiteindelijk komt er een kindje, alleen gaat het kokkinnetje dood bij de geboorte van haar zoon. Ondertussen is de koning druk bezig met oorlog voeren. Hij vindt zijn kind een schande, dus wordt Luciano opgevoed door de oude kokkin en de bejaarde lakeien. Maar als Luciano drie jaar is geworden, gebeurt er iets vreemds. Als het prinsje zingt, geeft hij licht en komen er allemaal dieren op hem af. Zou de koning hem nu nog steeds een schande vinden?

Edward van de Vendel (1964) was basisschoolleerkracht voordat hij zich fulltime ging focussen op het schrijven. Van de Vendel is een grootheid in kinderboekenland. Hij schrijft verschillende soorten boeken voor kinderen en jongeren, zowel romans en non-fictieboeken als prentenboeken en poëzie. Naast schrijver is hij ook vertaler. Van de Vendel was de initiatiefnemer van de Slash-serie, waar recent nieuwe boeken van zijn verschenen, en van de serie Tijgerlezen. Sinds 2003 is Van de Vendel de uitgever van uitgeverij Blauw Gras.

Martijn van der Linden (1979) maakt illustraties in (kinder)boeken voor jong en oud. Samen met zijn vrouw en kinderboekenschrijfster Maranke Rinck maakt Van der Linden de populaire serie Bob Popcorn. Van de Vendel en Van der Linden werkten al eerder samen, onder andere aan Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt en Gelukkig en blij.

Als deze twee talenten hun krachten bundelen, moet er haast wel een mooi boek ontstaan. En dat is ook zeker gelukt. De prins die licht gaf is een klein, maar fijn boekje dat leest als een nieuw sprookje. Het verhaal bevat een mooie cadans. Dat merk je bijvoorbeeld in het volgende stukje:

“Er komt een dag dat het niet meer hoeft, er komt een dag dat je zeker zult weten: nu is het genoeg.”

Als Luciano zingt tegen het donker, komen er dieren op hem af en straalt hij helemaal. De oude kokkin vertelt dit meteen tegen de koning, maar zelfs dan is hij ongelofelijk gemeen tegen Luciano. Zijn prins is onwijs bijzonder, maar toch wil de koning alleen maar oorlog voeren. Hij wil er niets van weten en laat de prins zelfs opsluiten. Geen daglicht meer, geen lampen meer. Alleen complete duisternis. Maar als licht en duisternis tegenover elkaar worden gezet, wie overwint er dan?

De illustraties van Martijn van der Linden zijn weer ware kunstwerkjes. Van der Linden heeft een schilderachtige tekenstijl waarbij de beelden er soms levensecht uitzien, alsof ze zo uit een museum zijn gekomen. Vooral de illustratie van Fakkeltje, de oranjerode zwerfkat, is heel erg goed gelukt. De kat ziet er lief en aaibaar uit, maar tegelijkertijd kloppen de verhoudingen, het licht en de doorkijk naar buiten. Ondanks het grote raam, gaat je aandacht automatisch naar de kat toe. Het is een mooie compositie, waarvan er in dit kleine boekje nog veel meer staan.

De prins die licht gaf is een mooi, kort sprookje voor jong en oud. Het is hoopvol en hartverwarmend. Dat het licht de duisternis altijd mag overwinnen.