Het is niet zwart-wit

“Alleen de vogels vliegen” is de debuutroman van de Duitse schrijfster Anja Baumheier. Het verhaal beslaat ongeveer 80 jaar Duitse geschiedenis, waarbij de periode van de DDR en het heden de belangrijkste tijdlijnen vormen. Ieder hoofdstuk wordt voorafgegaan met een jaartal en locatie waardoor de sprongen in de tijd voor de lezer nergens onduidelijk zijn.

“Alleen de vogels vliegen” behandelt een interessant stuk Duitse geschiedenis en speelt zich in het verleden grotendeels af in de DDR: Rostock en Oost-Berlijn. Het heden speelt zich voornamelijk af in het huidige Berlijn.
In het heden ontdekken Theresa en Charlotte een familiegeheim dat sinds de DDR-periode bestaat. In de hoofstukken uit het verleden, de periode van de DDR, wordt het geheim in stukjes aan de lezer onthuld. Baumheier probeert duidelijk naar een climax toe te werken en maakt hierbij gebruik van meerdere personages en enkele kleine verhaallijnen naast het grote verhaal. Het familiegeheim wordt ongeveer halverwege het boek onthuld, maar ook daarna vinden nog enkele kleine plotwendingen plaats.

“Het is niet zwart-wit, in geen enkele tijd, toen niet en nu niet.” (citaat)

De schrijfstijl van het boek is heel eenvoudig, maar wordt enigszins gecompenseerd door de inhoud van het verhaal. Baumheier heeft mij niet echt kunnen verrassen met de onthullingen van het familiegeheim omdat ik het op veel momenten voorspelbaar vond.
Baumheier heeft enkele trieste onderdelen uit het DDR-verleden invoelend beschreven, maar er waren ook onderwerpen en personages waarbij ik wat diepgang miste.

“....ze denkt dat het een onderpand was voor de leugen waarmee zij al die jaren heeft moeten leven.” (citaat)

“De meeste vogels vliegen” vertelt een belangrijk en interessant verhaal. Het verhaal geschreven in de geschiedenis, in Oost-Berlijn, vond ik het meest interessant. Naarmate het boek het einde naderde, vond ik de toevalligheden en voorspelbaarheid in het verhaal wat groot worden en daarmee soms wat zoet.