Eenzaamheid en wanhoop

‘De grote zaal” van Jacoba van Velde is een boekje dat in 1953 voor het eerst is uitgegeven.
Het verhaal gaat over Geertruide van der Veen die wakker wordt in een ziekenzaal, maar door haar beroerte geen idee heeft hoe ze daar is gekomen en waarom? Langzaam krijgt zij haar herinneringen weer terug en vermoedt zij dat zij in een verpleeghuis zit. Haar hoop op terug naar thuis verdwijnt langzaamaan.

"Mijn hele leven heb ik geprobeerd een ander geen last te bezorgen. Helena zei weleens : Je moet veeleisender zijn. Dan hebben de mensen respect voor je. Je goedheid zien ze voor domheid aan, je behulpzaamheid voor zwakte." (citaat)

Het verhaal vertelt de gedachten en emoties van Geertruide, afgewisseld met de gedachten van haar dochter. Het is een klein boekje, maar de eenzaamheid en radeloosheid zijn heel invoelbaar. Wat verdrietig om op deze manier je laatste stukje leven te moeten leven.