Zoektocht naar zichzelf

“De meisje” is het debuut van queer-activist, kunstenaar, theatermaker en zanger Jaouad Alloul. Met ‘De meisje” heeft Alloul een fictief verhaal geschreven, gebaseerd op zijn eigen leven.
De hoofdpersoon Idris groeit op in België, als jongste van een groot gezin. Zijn vader is een paar jaar geleden naar België gekomen om te werken in de fabriek en nadat hij gesetteld was kwamen ook zijn moeder en de kinderen naar België. Idris is in 1984 verwekt in Marokko en in 1985 geboren in België.

Het verhaal van Idris wordt, los van het eerste hoofdstukje, lineair verteld en bevat korte hoofdstukken. Deze korte hoofdstukken maken het verhaal heel leesbaar, maar ik miste daardoor ook soms wat diepgang omdat er niet lang bij een gebeurtenis of emotie werd stilgestaan. De hoofdpersoon Idris vertelt het verhaal en dus wordt het verhaal verteld vanuit het ik-perspectief. Hij vertelt over zijn jeugd, het gezin waar hij uitkomt, zijn vakanties in Marokko, zijn puberteit, maar ook zijn twijfels en worsteling rondom zijn homoseksualiteit. Zijn bidden en verontschuldigingen tot Allah raakte mij.
Tijdens zijn studiejaar in Parijs krijgt Idris meer inzichten in zichzelf en in zijn geloof. Inzichten die hem helpen om keuzes te durven maken. Hij wil zijn wie hij is, geen andere identiteit aannemen of zich hoeven schamen.
Nadat Idris de deur van zijn ouderlijk huis zowel letterlijk als figuurlijk achter zich heeft dichtgetrokken, gaat Idris op zoek naar wie hij daadwerkelijk is en wil zijn. Hij zoekt waar zijn grenzen liggen, gooit zijn dag- en nachtritme om en gebruikt geregeld drugs. Hij maakt nieuwe vrienden die als familie voor hem voelen. Toch kan Idris zijn Belgisch-Marokkaanse familie niet vergeten. Ook zijn biologische familie is een deel van wie hij is.

“De meisje” is een coming-of-age verhaal, een zoektocht, van een homoseksuele jongen waarvan de ouders vanuit Marokko naar België zijn gekomen om voor hun kinderen meer mogelijkheden te creëren dan zij zelf hadden. Ondanks dat Idris niet het begrip en de acceptatie bij zijn familie vindt die hij nodig heeft, schrijft hij liefdevol over hen. Toch had ik graag nóg meer over zijn familie gelezen, ik vond de relatie met zijn familie namelijk heel boeiend en ik had hier graag meer over willen lezen. Het gesprek en de confrontatie tussen Idris en zijn familie miste ik. Er is weinig geschreven over de gesprekken en het proberen te begrijpen van elkaar.

Tijdens het lezen van “De meisje” vroeg ik mij geregeld af wat fictief en wat non-fictief zou zijn. Het verhaal is soepel verteld en Idris neemt de lezer mee op weg in zijn ontwikkeling en zoektocht.
Ik was erg benieuwd naar het einde, al vond ik dat helaas minder verrassend dan gehoopt, mooi was het wel.