Treffende titel

“Komedie in mineur” is mijn kennismaking met de schrijver Hans Keilson.
Een jong Nederlands echtpaar, Wim en Marie, besluit hun menselijke plicht tijdens WOII te vervullen en een Joodse man, Nico, onderdak te geven in hun huis.
Al in het eerste hoofdstuk ontstaat een groot probleem als Nico, na kort ziek te zijn geweest, overlijdt. Wim en Marie worden geconfronteerd met de moeilijkheid om het lichaam uit hun huis te zien krijgen zonder daarbij gesnapt te worden.

“Overal waar de dood binnenkomt, gaat ook het leven verder.” (citaat)

Het feit dat Hans Keilson ten tijden van WOII eveneens ondergedoken zat geeft dit verhaal, voor het eerst verschenen vlak na de oorlog in 1947, extra gewicht.
Ondanks dat ik vanaf het begin van het boek wist hoe het zou aflopen met Nico was ik erg benieuwd naar de psychologische impact van de personages. De titel van het boek vind ik zeer treffend.
Ik ben benieuwd geworden naar ander werk van Hans Keilson.

“Achter haar nieuwsgierige vraag brandde een verdriet dat meer troost verlangde dan een troostend woord kon geven.” (citaat)