Spannend, maar iets té voor mij

In 'Wij hebben een geheimpje' wordt het verhaal verteld van Remon en Marianne Verhoeve. Ze wonen in een prachtig huis midden in de bossen van Schoorl. Het stel wordt in hun dorp alom gewaardeerd. Remon zet zich in voor het dorp, Marianne zorgt voor de buurtkinderen.
Maar op een nacht komen de ouders van de kinderen in opstand. Remon wordt beschuldigd van ontucht met de kinderen. Marianne komt in een hel terecht. Ze wordt het dorp uitgejaagd en verliest alles wat haar lief is.
Ze gaat op onderzoek uit. Veel puzzelstukjes vallen op hun plaats wanneer ze in contact komt met Remons eerste vrouw. Haar twijfel, over de onschuld van haar man, slaat toe. Worden alle geheimen met de mantel der liefde bedekt of heeft Marianne andere prioriteiten?

De kaft en de korte inhoud van het boek spraken me wel aan. Ik wou wel eens even uit mijn comfortzone getrokken worden en kijken hoe ik dit zou ervaren. Ik wou graag ervaren hoe het is als vrouw van pedofiel, wat dit met iemand doet en of dit (te) dicht bij mij zou komen.
Het verhaal begint heel spannend, namelijk op het moment dat de andere ouders voor de deur staan en je wordt direct meegezogen in het verhaal. Het is dan ook zoals beschreven een heel spannende thriller die je van in het begin meeneemt in het leven van Marianne en Remon. Mariska weet je ook te verbazen en het verhaal neemt een aantal verrassende wendingen.

Naar mijn gevoel mist het boek een beetje zijn kans omwille van de minder goede vormgeving, de vele schrijffouten, het soms verkeerdelijk plaatsen van leestekens waardoor het niet vlot leest. Maar als je voorbij deze vormgeving kijkt en tegen gruwelijke, ziekelijk zaken kan, dan kan dit boek wel iets voor jou zijn.
Persoonlijk vond ik het een spannend boek, het heeft me kunnen verbazen op sommige stukken, maar ik zou het niet weer lezen. De gruwelijke stukken, waarin beschreven staat wat er gebeurd is, heb ik snel doorgelezen. Misschien ben ik toch iets te gevoelig voor dit onderwerp…